استراتژی پوکر اوماها برای بازی بعد از فلاپ

سوال: برای بازیکنان جدیدتر در پوکر اوماها در صورتی که ما رِیز کننده‌ی پیش از فلاپ باشیم، موارد کلیدی که باید در فلاپ به آنها توجه کنیم چه هستند؟ لطفا این سوال را برای دو حالت مقابل یک یا چند بازیکن؛ و با پوزیشن و بدون پوزیشن پاسخ دهید.

برندون آدامز: دو درس کلیدی وجود دارد. اول اینکه، با زیاد شدن تعداد حریفان، احتمال اینکه کسی دست خیلی قدرتمندی داشته باشد به شدت افزایش می‌یابد؛ و ارزش بلوف زدن خیلی کاهش می‌یابد. اگر با یک دست قوی مثل A-A-X-X بازی را باز کنید و در فلاپ قدرتمندتر نشوید، معمولا در صورتی که مقابل دو بازیکن یا بیشتر باشید نباید شرط ادامه ببندید. ثانیا کارتهای خارج شده یا بلاکر ها در پوکر اوماها اهمیت فوق العاده دارد، اصلی ترین نتیجه‌ی این موضوع این است که دست استریت خیلی بیشتر از چیزی که بازیکنان جدید ممکن است فکر کنند وجود دارد.

اگر فلاپ کارتهای بالا و هماهنگ بیاید (مثلا فرض کنید K 10 9 اثر خارج شدن کارتها احتمال این که کسی ست داشته باشد را کاهش می‌دهد (دستهای K-K-X-X و 10-10-X-X و 9-9-X-X برای حریف کمتر محتمل است، چون یکی از این کارتها روی میز قرار دارد)؛ همین طور احتمال پای رنگ هم کمتر می‌شود، ولی از طرف دیگر اثر خارج کردن کارتها کاملا احتمال داشتن استریت توسط یک بازیکن را تقویت می‌کند (بازیکنها تمایل به بازی پیش از فلاپ با کارتهای بالا دارند، و نبودن سرباز و بی بی روی میز احتمال این که آن کارتها در دست حریف باشد را تقویت می‌کند.

آندریاس توربرگسن: بازیکنها به راحتی دستهای قرعه (پای رنگ و پای استریت را فولد نمی‌کنند، بنابراین داشتن بهترین قرعه ممکن (پای رنگ ناتس یا پای بهترین استریت ممکن) قانون ساده‌ای است که بازیکنان جدید مدام زیر پا می‌گذارند. این شکل بیش از حد ساده شده‌ی موضوع است، و بدیهی است که در بسیاری از موارد استثنا وجود دارد. اگر پوزیشن ندارید توصیه‌ی اکید من است که در فلاپ با احتیاط عمل کنید و بدون برنامه شرط نبندید. همچنین وقتی پوزیشن دارید پذیرفتن یک کارت رایگان با دستهای قرعه در پات‌های چند نفره می‌تواند خیلی فریبنده و مخفیانه باشد.

داشتن پای رنگ ناتس در فلاپ K J 4 یکی از اصلی ترین مثالهای این قضیه است، چون احتمال این که با یک شرط در فلاپ برنده پات شوید خیلی کم است. هر چند در صورتی که هدز آپ باشید، به خصوص در صورت داشتن پوزیشن، می‌توانید آزادانه‌تر شرط ببندید. مورد آخر اینکه قدرت دست و قدرت قرعه در پات‌های چند نفره خیلی کاهش می‌یابد، تا حدی که دستی که در شرایط هدزاپ می‌تواند به سادگی تا آل این پیش رود، در یک پات چند نفره می‌تواند فولد شود.

تری وین: در مقابل یک بازیکن، اگر شما پوزیشن ندارید، و رِیز کننده پیش از فلاپ هم بوده‌اید. باید در نظر بگیرید که حریفتان تا چه حد ممکن است در فلاپ هایی مثل  8-7-5 یا 10-9-8 شرط شما را با بلوف رِیز کند، یا با بازی شناور به قصد بلوف زدن در مرحله بعد فقط کال کند. اگر تناوب این کار از طرف او بالاست، باید چک دادن و فولد کردن را مد نظر قرار دهید؛ مگر اینکه یک قرعه قدرتمند یا دست دو پر یا بهتر دارید که امکان ادامه دادن بازی تهاجمی در مرحله ترن را به شما می‌دهد. اگر پوزیشن دارید، باید درصورتی که به شما چک داده شد، شرط ببندید.

اگر در مقابل چند حریف قرار دارید، باید چک دادن و فولد کردن را مد نظر قرار دهید، مگر اینکه دست دو پر یا بهتر داشته باشید (یا قرعه قدرتمندی دارید که در صورت کامل شدن آن بر قرعه های دیگر غلبه می‌کنید). کار زیادی از شما بر نمی‌آید، چون با وجود چند حریف احتمال اینکه حداقل یکی از حریفان شما دست قوی داشته باشد افزایش می‌یابد؛ و برای خارج کردن او از پات چند شلیک لازم است. ذکر این نکته هم مهم است که داشتن دو پِرِ پایین در پات های چند نفره تقریبا به اندازه داشتن تاپ پِر ارزش دارد، به عبارت دیگر دو پر پایین در پات های چند نفره خیلی ضعیف محسوب می‌شود.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a7%d9%88%d9%85%d8%a7%d9%87%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%b3%d9%87-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b2/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d9%84%d9%88%d9%81-%d8%b2%d8%af%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/ https://pokerwayschool.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d9%84%d9%88%d9%81-%d8%b2%d8%af%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/#respond Thu, 21 Feb 2019 11:43:17 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4934 یک ضرب المثل قدیمی پوکری هست که “اگه نمی‌تونی ببریشون، بهشون بلوف بزن”

ولی درست است که بلوف زدن برای یک پوکر باز باتجربه ممکن است یک عادت غریزی شده باشد، ولی برای همه پوکر بازان تا این حد عادی و طبیعی نیست. برای برخی بلوف زدن ممکن است یک ریسک غیر ضروری به حساب بیاید. ولی اصلا لازم نیست این طور باشد.

واقعیت این است که بلوف زدن در پوکر یک بخش ضروری از بازی است. اگر بخواهید ژتونهای بازیکنان ضعیف تر را ببرید و از سبک بازی محتاطانه بهره برداری کنید – و همچنین ژتونهایتان را از پوکر بازان تهاجمی در امان نگه دارید – باید بلوف زدن را به بازی خود اضافه کنید.

در ادامه پنج توصیه آورده شده که توجه به آن‌ها شما را به یک بلوف زنِ حرفه ای تر تبدیل می‌کند.

1) به بازیکنان بی‌تجربه و بازیکنانی که همیشه کال می‌کنند، بلوف نزنید.

بازیکنان بی تجربه معمولا عکس‌العمل‌های ناگهانی و بدون تفکر انجام می‌دهند. آنها معمولا در موقعیت‌هایی که بازیکنان با تجربه تر فولد می‌کنند، کال می‌کنند. حرکات غیر منطقی و نامنظم آنها بلوف زدن به آنها را خیلی سخت می‌کند. چون بازیکنان بی تجربه اغلب ممکن است بخش زیادی از ژتونهایشان را صرف کال کردن با یک دست متوسط کنند. آنها بیشتر ممکن است در ارزیابی قدرت دست خود اشتباه کنند و کال‌های قهرمانانه و ضعیف انجام دهند.

این موضوع خیلی از مواقع در مقابل بازیکنان ایستگاه مخابرات (که دائم کال می‌کنند) می‌تواند به نفع شما عمل کند و بتوانید با دستهای قوی خود در مقابل کال‌های ضعیف آنها و دست‌های قرعه شان ارزش زیادی استخراج کنید، ولی از آن طرف توصیه طرف اکثر پوکر بازان حرفه ای این است که به بازیکنانی که به ندرت فولد می‌کنند و نمی‌دانند چه می‌کنند، بلوف نزنید. و این جمله معروف وجود “به کسی که به بازی توجه ندارد، نمی‌توان بلوف زد.”

2) زمان مناسب برای بلوف زدن را با دقت انتخاب کنید؛ یک داستان باورپذیر بگویید.

کلید یک بلوف خوب، زمان بندی آن است. باید در ابتدا مشخص کنید که چه کسی سفت یا شل، و تهاجمی یا منفعل بازی می‌کند و بلوف‌هایتان را با توجه به نوع بازیکن طراحی کنید. شاید بلوف زدن در مقابل یک بازیکن شل و تهاجمی بی فایده باشد؛ ولی گاهگداری یک رِیز پیش از فلاپ با داشتن پوزیشن در مقابل یک بازیکن محتاط راه موثری برای دزدیدن بلایندها است. فقط در این کار زیاده روی نکنید.

3) با طیف متوازن بلوف بزنید؛ تعداد بلوف‌هایتان را در فلاپ، ترن و ریور به تدریج کاهش دهید.

یک قانون سر انگشتی در بازی پوکر تگزاس هولدم این است که در مرحله‌های پایانی کمتر بلوف بزنید. دلیل آن این است که طیف بلوف زدن شما  پیش از فلاپ در قوی ترین حالتش است، ولی با پیش رفتن دست به سرعت قدرت آن کاهش می‌یابد. فرض کنید پیش از فلاپ دو کارت همخال و متوالی دارید؛ می‌توانید وانمود کنید که دست قدرتمندتری دارید و پیش از فلاپ یک رِیز یا ری-رِیز انجام دهید. ولی اگر فلاپ را از دست بدهید و حریفتان باز هم شرط‌های شما را تا رسیدن به مرحله ریور کال کند، طیف بلوف زدن شما در مقابل دستهایی که حریف با آن کال می‌کند شانس خیلی کمتری دارد.

اگر دیدی در این موقعیت قرار گرفته اید، از خودتان بپرسید: آیا واقعا حریفتان می‌توانسته در چند مرحله با یک دست ضعیف کال کند؟ در این مواقع می‌توانید به این جمله معروف فکر کنید که: “شما عالی بودن خودتان در بازی پوکر را با دستهایی که فولد می‌کنید نشان می‌دهید، نه با دستهایی که بازی می‌کنید.”

4) وقتی پوزیشن دارید بلوف بزنید؛

هر کسی که تا به حال پای میز بازی پوکر نشسته باشد در مورد اهمیت پوزیشن در پوکر می‌داند. این یک سلاح انتخابی بسیاری از بلوف زن های با تجربه است، چرا که به آنها اجازه می‌دهد که تصمیمات آگاهانه و بر اساس بازی حریفان بگیرند.

پس مثلا اگر در مقابل دو بازیکن هستید که هر دو در فلاپ و ترن در یک چیدمان ترسناک از کارتهای روی میز چک داده اند، شاید بتوانید از این موقعیت به عنوان فرصتی برای رِیز کردن و دزدیدن پات استفاده کنید. به طریق مشابه، اگر پیش از فلاپ در پوزیشن انتهای (دیلر) قرار دارید و بازی به شما فولد می‌شود می‌توانید یک رِیز انجام دهید و ژتونهای اسمال بلایند و بیگ بلایند را ببرید. این تاکتیک متداولی است که در حباب تورنومنت پوکر انجام می‌شود؛ در آن مرحله بازیکن‌ها خیلی سفت و محتاط می‌شوند تا خود را به جوایز پولی برسانند.

فقط یک تذکر لازم است که: این کار را مدام انجام ندهید، چون ممکن است اسمال بلایند و بیگ بلایند به آن پی ببرند و بازی را با یک ری-رِیز به شما برگردانند. موقعیت‌هایی مثل این است که بسیاری از بازیکنان بی تجربه بی اختیار با دستهای ضعیف به بازی کشیده می‌شوند. اگر این حالت پیش آمد شما باید فولد کردن را مد نظر قرار دهید.

5) به تصویری که بازیکنان دیگر از شما دارند، توجه کنید؛

اگر پات‌های زیادی بازی کرده‌اید، و با رِیز هی زیاد حریفانتان را از بازی بیرون کرده‌اید، باید به دقت تصویری که از شما در میز بازی وجود دارد توجه کنید. در این حالت، بهتر است کمتر بلوف بزنید، چرا که بازیکنان دیگر ممکن است از سبک بازی شل و با ریخت و پاش شما بهره برداری کنند و وقتی دست قدرتمندی دارند شما را به دام بیاندازند.

از طرف دیگر اگر تصویر یک بازیکن محتاط را از خود ارائه داده‌اید و زیاد درگیر پات‌ها نشده‌اید، می‌توانید از آن به نفع خود استفاده کنید و وقتی دست ضعیفی دارید وانمود به داشتن دست قدرتمندی کنید. توجه به تصویر خودتان در بازی و نحوه برداشت حریفان از شما، به موفقیت بلوف‌هایتان در زمان مناسب و در مقابل فرد مناسب کمک می‌کند.

آیا شما تا به حال بلوفی زده اید که بخواهید پزش را بدهید؟ می‌توانید در بخش نظرات آن را مطرح کنید و تجربیات خود را با ما و کاربران در میان بگذارید.

]]> https://pokerwayschool.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d9%84%d9%88%d9%81-%d8%b2%d8%af%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%aa%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%aa%d8%b5%d9%85%db%8c%d9%85-%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%aa%db%8c%d8%ac%d9%87/ https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%aa%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%aa%d8%b5%d9%85%db%8c%d9%85-%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%aa%db%8c%d8%ac%d9%87/#respond Tue, 29 Jan 2019 10:22:43 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4882 من اغلب برای مقاله های پوکر خودم در مورد استراتژی پوکر در حین بازی یادداشت می‌نویسم و یادداشتی که چند وقت پیش برای این مقاله پوکر نوشتم این است: « به جای تمرکز روی نتایج هیجان انگیز روی تصمیمات هیجان انگیز تمرکز کنید.» این موضوع بعد از این که همه در مورد دستی که چند ماه پیش اتفاق افتاد صحبت می‌کردند برایم پیش آمد. در آن دست پوکر دو نفر پیش از فلاپ آل این شدند و تصمیم گرفتند که کارت‌های روی میز را سه بار اجرا کنند. یکی از آنها پاکت شاه (K-K) داشت و دیگری پاکت بی بی (Q-Q). در تکرار اول Q-Q تبدیل به کاره (چهارتایی) شد. و در هر تکرار دوم و سوم چیدمان کارتها به صورت 8-9-10-J آمد تا Q-Q هر دو بار دست استریت بسازد. بازیکنها چندین دقیقه در مورد احتمالات آن صحبت کردند و از کارتهای روی میز عکسهای زیادی گرفتند. اعتراف می‌کنم نتیجه این دست خیلی هیجان انگیز و جالب بود. من حساب کردم که احتمال اینکه نتیجه به این شکل حاصل شود و دست پاکت بی بی هر سه بار برنده شود چقدر است و این کار را با دخیل کردن کارتهایی که در تکرار اول و دوم از دسته ورق‌ها خارج شده‌اند انجام دادم. شانس اینکه QQ به این شکل هر سه بار برنده شود 25,684 به 1 بود. بدیهی است که شانس آن اتفاق به خصوص به طور قابل ملاحظه‌ای کمتر از شانس اینکه Q-Q در تکرار سه باره هر دفعه K-K را ببرد (یعنی حدود 1500 به 1)، است.

فارغ از این نتیجه بسیار هیجان انگیز، اکثر اوقات، افراد در مورد دستهایی در میز پوکر بحث می‌کنند که پایانشان کمتر جالب است. ولی اینها به کنار، خود مشکل همین است، بحث کردن در مورد نتایج. من سعی کرده‌ام بفهمم که چرا این افرادی که سالها با آنها بازی کرده‌ام در بازی پوکر خود راکد و ایستا باقی مانده‌اند و ناگهان متوجه علت آن شده‌ام. آنها در مورد تصمیمات گرفته شده در یک دست پوکر فکر نمی‌کنند، در مورد اینکه در آن دست پوکر چه اتفاقی افتاد فکر می‌کنند.

نحوه بحث و تبادل نظر در گروه‌های استراتژی پوکر

من به گذشته فکر کردم و به زمانی که به عنوان یک پوکر باز شروع به پیشرفت کردم. اولین گروه استراتژی ام را به خاطر دارم. در یک بازی خصوصی بازی می‌کردیم. بازی معمولا ساعت 5 بعد از ظهر شروع می‌شد ولی افرادی که جزو گروه استراتژی من شدند همه زودتر می‌آمدند. من به این دلیل زودتر می‌آمدم که دیلر بازی پوکر بودم و حدس می‌زنم آنها به این دلیل زودتر می‌آمدند که جای دیگری برای رفتن نداشتند. قبل از اینکه بازی معمول ( هولدم نامحدود $1-$2 یا هولدم محدود $4-$8) شروع شود. یک تورنمنت پوکر سیت اند گو (تک میزه) ی 20 دلاری بازی می‌کردیم. بازی های پوکر مختلفی انجام می‌دادیم، گاهی پات لیمیت اوماها (PLO) گاهی هولدم نامحدود، گاهی لیمیت هولدم، و گاهی هم اوماها هست با بهتر بازی می‌کردیم. بعد از دستهای هیجان انگیز در مورد تصمیمات گرفته شده در آنها و مزایا و معایب روشهای مختلف بازی در آن موقعیت و استراتژی‌های مختلف صحبت می‌کردیم؛ و به نتایج یا نتایج احتمالی کاری نداشتیم. سپس وقتی سر و کله بقیه افراد برای شروع بازی معمول پیدا می‌شد، ژتون‌های تورنمنت را کنار می‌گذاشتیم و پوکر کش گیم را شروع می‌کردیم. من دیلر می‌شدم و بازی معمولا آن قدر ادامه پیدا می‌کرد تا تیبل بالاخره از هم بپاشد. سپس بقیه افراد می‌رفتند و گروه استراتژی می‌ماندند تا در مورد دستهایی که در طول بازی اتفاق افتاد صحبت کنند. گاهی اوقات یک تورنمنت پوکر سیت اند گو ی دیگر هم بازی می‌کردیم. شاید آن سخت ترین بازی لیمیت هولدم سطح $3-$6/$4-$8 بود و ما با صحبت کردن در مورد موقعیت‌ها و نه نتایج، از همدیگر یاد می‌گرفتیم.

گروه استراتژی بعدی من یک گروه در فضای مجازی بود. یک تالار گفتگو در مورد استراتژی پوکر تورنمنت در یک سایت پوکر آنلاین . من یکی از اولین اعضای گروه بودم و مجددا تمرکز ما روی تصمیمات هیجان انگیز در دست های پوکر جالب بود؛ و تا حدی پیش رفتیم که نتایج را در پست‌ها مطرح نمی‌کردیم تا مانع تاثیر پذیری نتیجه دست بر توصیه پوکر بازان در مورد نحوه انجام دست شود. می‌بینید که وقتی نتیجه را بیان نکنید تنها چیزی که مهم است تصمیم شما است. ما استراتژی های پوکر تورنمنت را بسط دادیم که برای عده ای در صنعت پوکر بسیار موثر بود. خیلی اعضای این گروه هم مانند اولین گروه استراتژی پوکر که عضو آن بودم، دیگر پوکر بازی نمی‌کنند ولی آنهایی که بازی نمی‌کنند در کل برنده بودند و آنهایی هم که هنوز بازی می‌کنند زندگی خود را از این راه تامین می‌کنند، خیلی از آنها هم پوکر بازان حرفه ای در زمینه پوکر تورنمنت هستند.

در آخرین گروه استراتژی پوکر که عضو آن هستم معمولا خودم رهبری می‌کنم. وقتی در مدرسه پوکر یا برای شاگردانم آموزش می‌دهم، در مورد نتایج بحث نمی‌کنیم، بلکه تصمیمات را مورد بحث قرار می‌دهیم. کاری که می‌توانید با دوستانتان انجام دهید این است که بازیکن حرفه‌ای‌تر دیلر شود و بازیکنان دیگر یک دست را در شرایط تورنمنت پوکر بازی کنند و در آخر همه دستشان را رو کنند و در مورد نحوه بازی هرکدام بحث کنید. اگر قبل از فلاپ بازی آل این شود می‌توانید بازی را متوقف کنید و در مورد تصمیم‌ها صحبت کنید. اگر هنوز کارتهای مراحل بعدی پخش نشده است مهم نیست. این کار باعث می‌شود که بحث شما کاملا مربوط به تصمیم گیری باشد و نشان می‌دهد که نتیجه آن مهم نیست.

همه ما تجربه‌اش را داشته‌ایم. حتی من هم گاهی اجازه داده‌ام که نتایج روی نحوه تفکر من در مورد بازی‌ام در یک دست تاثیر بگذارد. ولی تنها زمانی می توان فرآیند فکری موثری در مورد بازی صحیح در یک دست داشت که نتایج آن را از ذهن بیرون کنیم. آن وقت است که می‌توان از یک دست پوکر هیجان انگیز چیزی یاد گرفت.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%aa%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%aa%d8%b5%d9%85%db%8c%d9%85-%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%aa%db%8c%d8%ac%d9%87/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d9%86%d8%b4%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%86-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%af%d9%87/ https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d9%86%d8%b4%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%86-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%af%d9%87/#respond Wed, 23 Jan 2019 12:47:22 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4871 در این مقاله در مورد استراتژی پوکر در موقعیتی از بازی پوکر صحبت می‌کنیم که شما را در مقابل یک تصمیم خاص قرار می‌دهد که همیشه هم ساده نیست. اینکه وقتی مجبور نیستید دستتان را نشان بدهید، این کار را بکنید یا نه.

تنها حالتی که ممکن است این موقعیت پیش بیاید هنگامی است که شما شرطی بسته‌اید یا شرط حریف را با یک رِیز افزایش داده‌اید و کسی شما را کال نکرده است. بنابراین شما به عنوان آخرین کسی که با دست زنده (فولد نشده) در پات مانده برنده می‌شوید. ژتونها از وسط میز به سمت شما می‌آیند. قبل از اینکه کارتهایتان را ماک کنید، با یک انتخاب مواجه هستید – می‌توانید کارت‌هایتان را نشان دهید یا آنها را به صورت راز نگه دارید. کدام بهتر است؟

واقعیت این است که نشان دادن یا ندادن دست برنده یک تصمیم خالص استراتژی پوکر است. جواب دادن به این سوال دشوار است و شاید یک جواب برای آن کافی نباشد.

استراتژی پوکر برخی از پوکر بازان حرفه ای این است که هیچ گاه کارتهایشان را نشان ندهند، مگر اینکه قوانین ایجاب کند.

مطمتنا این ساده ترین کار است. مزیت این سیاست این است که یک بار تصمیم می‌گیرید و دیگر لازم نیست راجع به آن فکر کنید. و یک مورد از چیزهایی که باید به آن فکر کنید در کوران رقابت پوکر کاهش می‌یابد.

نشان دادن داوطلبانه کارتها می‌تواند اطلاعات رایگان به حریف بدهد و برایتان هزینه بتراشد، بنابراین داشتن عادت اینکه هیچ گاه در حالت‌های غیر ضروری کارتهایتان را نشان ندهید می‌تواند این ایراد را به طور کامل برطرف کند.

اما ممکن است استراتژی بهینه در بلندمدت توصیه کند گاهی در موقعیت‌هایی که به دقت انتخاب شده‌اند، از نشان ندادن همیشگی کارتها کمی انحراف پیدا کنید. بنابراین نشان ندادن همیشگی کارتها در بدترین حالت یک اشتباه کوچک است ولی در عوض نشان دادن در موقعیت‌های اشتباه می‌تواند اشتباه بزرگ و پر هزینه‌ای باشد.

 استراتژی پوکر سه مرجع معتبر در مورد نشان دادن دست به حریف

فرض کنید می‌خواهید فراتر از رویکرد ساده و کاربردیِ هرگز نشان ندادن کارتها بروید و می‌خواهید به صورت انتخابی و در موقعیت مناسب کارتهایتان را بعد از بردن یک دست به حریفان نشان بدهید. حالا این کار را باید چه زمانی و بر چه پایه‌ای انجام دهید؟ از آنجایی که به نظر شخصی من فقط یک جواب صحیح به این سوال وجود ندارد، نظر سه پوکر باز حرفه ای و کاربلد را مطرح می‌کنم و تصمیم نهایی را به خودتان واگذار می‌کنم.

دنیل نگرانو

دنیل نگرانو در کتاب پوکر خودش یعنی “بینش هولدم برای همه پوکربازها” توصیه می‌کند که کارت‌هایتان را هر بار که یک بازی کرده‌اید که معمولا انجام نمی‌دهید و برنامه‌ای برای انجام مجدد آن حین آن جلسه بازی پوکر ندارید، می‌توانید نشان دهید. انجام این کار اطلاعات غلطی در مورد بازی پوکر شما به حریفان می‌دهد و ممکن است حریفان ضعیفتر فرض کنند که شما بازی متداول خودتان را انجام داده اید و بنابراین استدلالهای غیر منطقی و اشتباه در مورد موقعیت‌های مشابه در آینده انجام دهند.

البته نگرانیو اشاره می‌کند که پوکر باز های تازه کار نباید اقدام به این کار کنند و و در عوض باید همان سیاست نشان ندادن کارتها را اتخاذ کنند. نشان دادن انتخابی، تاکتیکی برای پوکر بازان قوی تر است که در مقابل ضعیف‌تر‌ها به کار بگیرند، نه برعکس.

مایک کارو

یکی از کتاب های پوکر مورد علاقه من کتاب مایک کارو با عنوان “سودآورترین توصیه کارو در مورد پوکر هولدم است. در این کتاب مایک کارو چندین صفحه در مورد نشان دادن انتخابی بعضی از دستها به منظور ایجاد گرایش به اشتباه در بازیکنان خاص بحث می‌کند.

مثلا کارو توصیه می‌کند که نشان دادن قوی ترین دست‌هایتان به حریفانی که از قبل هم در مقابل شرط‌های شما زیاد فولد می‌کنند ایده خوبی است. با این کار ممکن است باعث شوید فکر کنند “آره این فرد همیشه دست خوب را دارد، همان طور که خودم هم تصور می‌کردم”. در نتیجه حتی نسبت به حالت قبل هم جلوی شما سفت تر بازی می‌کنند که باعث می‌شود بتوانید بیشتر بلوف موفقیت آمیز بزنید.

بالعکس توصیه کارو این است بلوف‌هایتان را به حریفانی که تمایل زیادی به کال کردن شما دارند نشان دهید. با این کار باعث می‌شوید وقتی دست خوبی دارید آنها با دستهای حتی ضعیفتری هم مایل به کال کردن باشند.

آنتونیو اسفندیاری

در سال 2011 آنتونیو اسفندیاری در حال تفسیر زنده سری مسابقات جهانی پوکر بود و در مورد نشان دادن یا ندادن کارتها از او سوال شد.

او گفت که هیچ وقت کارتهایش را در صورتی که باعث تقویت تصمیمات خوب حریفان شود نشان نمی‌دهد. اگر آنها فولد کنند او دست بهتر را به آن‌ها نشان نمی‌دهد – ولی ممکن است گاهی یک بلوف را نشان دهد. او دوست دارد که اطلاعات غلط بدهد و حریفانش را که اشتباه کرده‌اند عصبی کند نه اینکه یک پاداش روانی به آن‌ها برای تصمیم صحیحشان بگیرد.

به نظر من این یک رویکرد استراتژی مستحکم نسبت به این سوال است.

نتیجه گیری

مهم تر از جزئیات تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا نشان دادن انتخابی کارتها می‌تواند مفید باشد یا نه، این است که در مورد نشان دادن یا ندادن کارت‌هایتان به حریف در موقعیت پیش آمده فکر کنید. نکته‌ای که درباره این مورد دوم وجود دارد این است که این یک تصمیم استراتژی پوکر است، و موردی نیست که بر پایه هوس یا موقعیت احساسی گرفته شود.

تصمیمتان هر چه که بود، مطمئن شوید که هر بار دلیلی برای نشان دادن یا ندادن دست برنده خود دارید.

من این مورد را از 13 سالگی می‌شنوم، و امروزه همان قدر بد و اشتباه است که آن موقع هم بود. ایده اصلی این است: فلانی خیلی از بالا و پایین‌های طبیعی پوکر خوشش نمی‌آید. ولی واقعیت این است که بالاها مشکلی ندارد. پایین آمدن‌ها هستند که مشکل ساز می‌شوند.

پوکر بازان آماتور با خودشان شروع به فکر کردن می‌کنند، “خوب چیزی را که در پات نگذارم نمی‌توانم ببازم.” و ذره ذره شروع به بازی منفعلانه‌تر و غیر تهاجمی‌تر می‌کنند. به جای ری-رِیز کردن با QQ پیش از فلاپ، فقط با آن کال می‌کند. به جای کال کردن با یک بلوف گیر، فولد می‌کند. به جاز بازی با آن پای رنگ یا پای استریت، فولدش می‌کند. هربار که گزینه‌های نزدیک را بررسی می‌کند، گزینه ای را انتخاب می‌کند که پول کمتری در پات بگذارد.

اگر از پوکر بازان آماتور بپرسید چه کار داری می‌کنی، می‌گوید می‌خواهد واریانس پوکر خود را کاهش دهد و قطع کند. “درسته ممکنه کمی اینجا و آنجا کسب ارزش را از دست بدهم، ولی بدون نوسانات خیلی بهتر بازی می‌کنم.”

این طرز فکر جواب نمی‌دهد. پوکر برنده نیازمند تهاجم بالا و ریسک پذیری زیادی است. امکان کاهش سیستماتیک ریسک و حفظ بازی قدرتمند وجود ندارد. امکان پذیر نیست. اگر همه تصمیمات مرزی خود را به کال کردن و فولد کردن سوق دهید، تنها کاری که لازم است حریف انجام دهد این است که وقتی شما چک می‌دهید، شرط ببندد و نهایتا شما را شکست دهد.

پوکر بازان حرفه ای گفته مشابهی ندارند. آنها با سبک ویژه واریانس بالا بازی می‌کنند چون این سبک بهترین و سودآورترین روش بازی است. اگر عمدا سعی در کاهش واریانس پوکر داشته باشید باید قبول کنید که هیچ وقت نمی‌توانید خوب بازی کنید.

توجیه اول: “فکر کردم آس و شاه دارد”

توجیه سوم: “رِیز کردم تا در همین جا پات را ببرم”

توجیه چهارم : “دفعه بعد هر دستی داشته باشم حریفم را کال می‌کنم چون مطمئنم همیشه بلوف است”

در این سری مقاله‌ها به چهار توجیه بد که پوکر بازان آماتور در مورد بازی و دست های پوکر بیان می‌کنند اشاره می‌کنیم.

توجیه پوکر باز های آماتور – “فکر کردم آس و شاه دارد”

آماتور‌ها این مورد را به صورت مداوم می‌گویند، و این توجیه تقریبا همیشه به طور کامل اشتباه است.

مشکل این قضیه، خود آس و شاه نیست. می‌توانید آن را با هر دست دیگری جایگزین کنید، و این توجیه به همان اندازه بد باشد.

آماتور‌ها به ساده سازی بیش از حد بازی گرایش دارند، و یکی از مهمترین طریقه‌های انجام این کار، همین توجیه اول است. وقتی دست خوانی می‌کنند، فقط روی یک دست محتمل تمرکز می‌کنند و بقیه احتمالات را حذف می‌کنند. سپس بازیی که در مقابل آن یک دست با عقل جور در بیاید را انجام می‌دهند.

مشکل این کار این است که تقریبا همیشه غیر ممکن است که طیف دست حریف را به فقط یک دست محدود کنیم و به طور مداوم قضاوت درستی کرده باشیم.

پوکر باز های حرفه ای احتمالا می‌گویند، “طیف دستهای ضعیفی را به او اختصاص دادم”. این گزاره اذعان می‌کند که حریف می‌تواند چندین دست متفاوت داشته باشد.

توجیه دوم:  “من فولد کردم / فقط کال کردم تا واریانس پوکر را کاهش دهم”

توجیه سوم: “رِیز کردم تا در همین جا پات را ببرم”

توجیه چهارم : “دفعه بعد هر دستی داشته باشم حریفم را کال می‌کنم چون مطمئنم همیشه بلوف است”

اولین عامل آن توجه به تصویری است که از خود در میز پوکر ارائه داده‌اید. در بازی پوکر، منظور از تصویر، نحوه برداشت و تصور حریفان از شما است. برای مثال، اگر قبلا چند بار بلوف شما گرفته شده است، سابقه شما باعث می‌شود که بلوف شما کمتر موفق شود چون تصویر پوکر باز شل را از خود ارائه داده‌اید. ولی اگر دستهای زیادی بازی نکرده‌اید و تا حالا فقط دست ناتس پوکر را نشان داده‌اید شانس موفقیت آمیز بودن بلوف شما بالاست چون تصویر یک پوکر باز سفت را از خود ایجاد کرده‌اید. در کل وقتی شما تصویر سفتی از خود دارید، باید خیلی بیشتر بلوف بزنید و وقتی تصویر یک بازیکن شل و تهاجمی را دارید باید خیلی کمتر بلوف بزنید. البته گاهی اوقات – فارغ از تصویری که در بازی دارید – بلوف زدن می‌تواند بهترین بازی محسوب شود ولی وقتی تصویر شما مخدوش شده است، بلوف تان باید خیلی قانع کننده باشد تا موفق آمیز باشد.

یک عامل کلیدی دیگر هم برای موفقیت آمیز بودن یک بلوف پوکر این است که داستانی بگویید که با عقل جور در بیاید. اگر بتوانید حریفتان را قانع کنید که شما واقعا دستی را دارید که وانمود می‌کنید (حالا هر چه باشد) آنها احتمالا دستشان را فولد می‌کنند. ولی اگر داستانتان با عقل جور در نیاید، زنگ‌هایی در ذهن حریفتان به صدا در می‌آیند و بلوفتان احتمالا کال می‌شود.

بنابراین سوال این است که:

چطور باید یک داستان قانع کننده هنگام بلوف زدن در پوکر هولدم نامحدود بگویید؟

فرض کنید شما JT دارید و کارت‌های 982 روی فلاپ آمده است. شما چک می‌دهید، حریفتان شرط می‌بندد و شما چک-رِیز می‌کنید. حالت ایده آل برای شما این است که شبه بلوف تان همانجا جواب بدهد و حریف فولد کند، ولی حریف شما کال می‌کند و بازی در مرحله ترن ادامه پیدا می‌کند که کارت 3 در آن رو می‌شود. حالا شما چک می‌دهید و حریفتان هم پشت سر شما چک می‌دهند. در ریور K رو می‌شود، یعنی شما پای استریت خود را از دست داده‌اید و حتی یک جفت هم ندارید. ولی یک شرط بزرگ می‌بندید. شما یک داستان خیلی قابل باور گفته‌اید؛ وانمود کرده‌اید که در مرحله فلاپ با پای رنگ بازی تهاجمی کرده‌اید، در ترن آن را از دست داده‌اید و در ریور وقتی رنگ خود را ساخته‌اید یک شرط بزرگ با آن بسته‌اید. اگر حریفتان دستی مثل A-9 داشته باشد حالا با تصمیم خیلی دشواری روبرو است و ممکن است فولد کند. ولی اگر دستتان دقیقا به همین شکل بازی شده است ولی این بار در ریور کارت 2 آمده است، کال کردن یک شرط برای حریف خیلی راحتتر خواهد بود. همه قرعه‌ها (پای رنگ و استریت) نافرجام مانده‌اند و احتمال اینکه شما هم در دستتان در این موقعیت کارت 2 داشته باشید خیلی کم است بنابراین دستهای قدرتمند بالقوه‌ای که می‌توانید داشته باشید خیلی کمتر هستند، و احتمال اینکه شما بلوف باشید در ذهن حریف افزایش می‌یابد.

یک نکته نهایی که باید در ذهن داشته باشید این است که پوکر بازان حرفه ای آن قدر که ممکن است به ذهن بیاید بلوف نمی‌زنند. بلوف زدن در پوکر قطعا بخش مهمی از این بازی است و می‌تواند سلاح ارزشمندی در توپخانه شما باشد، ولی به اندازه فهم بعضی از مفاهیم پوکر مثل انتخاب دست شروع، شرط برای کسب ارزش، و مدیریت سرمایه پوکر حیاتی نیست. سعی کنید قبل از اینکه تاکید زیادی روی فرصت‌های بلوف زدن داشته باشید،  ابتدا در این عناصر مهم بازی پوکر ماهر شوید.

شما چطور پاکت جفت‌های بالاتر از کارت‌های فلاپ را بازی می‌کنید؟ قبلا گفته شده است که با آنها “بازی سریع انجام دهید”. بر خلاف سادگی آن، عموما توصیه خوبی محسوب می‌شود. ایده‌ی آن این است که حداکثر ارزش را با دستتان، که فرض بر این است که دست بهتر است، کسب کنید. ولی در پوکر هیچ چیز ساده نیست. در این مقاله جزئیات بیشتر در مورد بازی با پاکت جفت‌های بالا را بعد از فلاپ مورد کنکاش قرار می‌دهیم.

توصیه 1 برای حداکثر برد پوکر با بیش‌جفت‌ها:

هنگام انتخاب اندازه شرط عمق استک ژتون‌های خود را در نظر بگیرید.

اگر قبل از فلاپ شرط سوم را بسته‌ایم (ری-رِیز کرده‌ایم) باید از اندازه شرط‌هایی استفاده کنیم که به ما امکانِ آل-این کردن در ریور را می‌دهند. این کار با اندازه استک موثر حدود 100 بیگ بلایند مشکل نیست – و بستن شرط‌های به اندازه حدود 60% اندازه پات به ما این امکان را می‌دهد. ولی وقتی عمق استک ژتونهایمان بیشتر بود. باید از اندازه‌های بزرگتری برای شرط استفاده کنیم. و اگر هم با عمق خیلی زیاد ژتون‌ها در حال بازی هستیم، ممکن است بخواهیم از بیش شرط (شرط بزرگتر از اندازه پات) استفاده کنیم.

اجازه بدهید نگاهی به دستی که رایان فی در مقابل «گرت آدلستاین» در برنامه Live at the Bike بازی کرده بیاندازیم.

گرت بازی را از پوزیشن UTG+2 به 800$ باز کرد. رایان از پوزیشن کات-آف با KK به 2600$ ری-رِیز کرد. گرت کال کرد. پات به 5،575$ رسیده بود و فلاپ T 9 2 آمد.

توصیه داگ: ما همیشه باید در این فلاپ با پاکت شاه شرط ببندیم، و به دلیل قرعه‌های بسیار زیاد (پای رنگ و استریت) لازم است که اندازه شرط قابل ملاحظه ای انتخاب کنیم.

رایان 3،300$ شرط بست (حدود 60 درصد پات)؛ و گرت کال کرد.

پات به 12،175$ رسید، و در ترن کارت 3 رو شد.

در این لحظه بود که اوضاع جالب‌تر شد. رایان به اندازه 16،000$ بیش شرط بست.

توصیه داگ: این یک موقعیت عالی برای بیش شرط است. گرت می‌تواند قرعه‌های زیادی داشته باشد و احتمال اینکه روی فلاپ سِت شده باشد کم است. پاکت شاه بدون شاه پیک به عنوان بیش شرط خیلی خوب عمل می‌کند زیرا دستهایی مثل K-J و K-Q را بلاک می‌کند، یعنی دستهایی که گرت در ترن تقریبا در مقابل هر شرطی فولد می‌کند. و باعث می‌شود احتمال اینکه گرت یک دست ساخته شده یا یک قرعه قدرتمند مثل 8 7 یا Q-J غیر همخال داشته باشد بیشتر باشد. گرت کال می‌کند.

پات به 44،175$ رسید و در ریور کارت 7 رو شد.

رایان 39،350$ آل این کرد و گرت کال کرد و بعد از دیدن پاکت شاه رایان، 8 8 خودش را فولد کرد.

توصیه داگ: رایان، متخصص استک موثر، 39،350$ دارد. یعنی می‌تواند با یک شرط به اندازه 90 درصد اندازه پات آل-این کند. این یک آل-این ضروری است. برای اینکه رایان دستش پایین‌تر از حریف باشد، لازم است که گرت روی فلاپ ست شده باشد (غیر محتمل)، در ریور ست شده باشد (غیر محتمل)، یا دستی مثل پاکت آس داشته باشد که در تمام مدت دام گذاشته باشد (غیر محتمل).

توصیه 2 برای حداکثر برد پوکر با بیش‌جفت‌ها:

با بیش‌جفت‌هایی که شکنندگی کمتری دارند گاهی دام بگذارید.

مجددا باید گفت که معمولا باید با بیش‌جفت‌هایتان بازی سریع و تهاجمی انجام دهید. ولی گاهی هم می‌توانیم با بیش‌جفت‌هایی که کمترین آسیب‌پذیری را در مقابل کارت‌های بعدی دارند بازی آهسته انجام دهیم. به دلایل زیر:

1. باعث قدرتمند‌تر شدن طیف دست‌هایی که با آنها چک می‌دهیم می‌شود.
2. اجازه می‌دهد در طیف خود شرطهای قدرتمندی برای کسب ارزش در مراحل بعدی داشته باشیم.
3. باعث القای بلوف در حریفان تهاجمی می‌شود.

اجازه بدهید نگاهی به یک مثال دیگر بیاندازیم. این دست را داگ پولک در مقابل «دانیل مریلیس» ملقب به “DANMER” در بازی هدزآپ $200-$100 در برنامه Live at the Bike بازی کرده است.

داگ در دیلر با دست K K بازی را به 500$ باز می‌کند.

دانیل که این دست را با 20،900$ در بیگ بلایند شروع کرده، شرط سوم را به اندازه 2،000$ می‌بندد. داگ شرط چهارم را به 5،300$ می‌رساند. و دانیل کال می‌کند.

پات به 10،600$ رسیده و کارتهای J 7 2 در فلاپ رو می‌شود.

دانیل چک می‌دهد.

توصیه داگ: چک دادن با دستهای قدرتمند در چیدمان‌های خشک فلاپ گاهی می‌تواند ایده خوبی باشد. ولی تمایل من این است که با دستهایی که آسیب‌پذیری کمتری دارند مثل پاکت آس یا سِت سرباز چک بدهم. و با پاکت شاه و به خصوص پاکت بی بی کمتر این کار انجام شود.

ولی از آنجایی که فقط 1/5 برابر اندازه پات برای شرط بستن در پشتبند وجود دارد و برتری در طیف دستها هم به عنوان کسی که شرط چهارم را بسته با ما است، باید از اندازه شرط کوچکی (~25 درصد پات) استفاده کنیم.

داگ 2،800$ شرط می‌بندد. دانیل کال می‌کند.

پات به 16،200$ می‌رسد و در ترن 7 می‌آید.

توصیه داگ: این کارت در ترن فوق العاده است. تکرار کارت میانی به معنی این است که بعضی از دست‌های محتمل حریف مثل K-J یا Q-J یا J-10 همخال حالا فقط دو برگ برنده (اوت) دارند. به علاوه احتمال پای رنگ هم وجود ندارد. بنابراین دستهایی مثل A Q و A Q که احتمال بازی شناور حریف با آن‌ها وجود داشته. حالا شانس خیلی کمی دارند.

این واقعیت که ما می‌توانیم با توجه به نسبت پایین استک به پات در ریور برای کسب ارزش آل این کنیم می‌تواند یک موقعیت عالی برای چک دادن در ترن باشد. و به ما شانس این را می‌دهد که بلوف‌های احتمالی حریف را هم در ریور کال کنیم.

داگ پشت دست حریف چک می‌دهد.

پات در مبلغ  16،200$ باقی مانده است و در ریور کارت 4 می‌آید.

دانیل آل این می‌کند، و داگ فورا کال می‌کند. دست Q J دانیل به ماک می‌رود.

توصیه 3 برای حداکثر برد پوکر با بیش‌جفت‌ها:

اجازه ندهید که یک چک-رِیز در فلاپ مانع شرط بستن شما در مراحل بعدی شود.

شرط بستن در فلاپ و چک-رِیز شدن ممکن است باعث فلاش‌بک‌هایی در ذهن از زمانی که با یک بیش‌جفت در مقابل یک سِت باخته‌اید شود. ولی در صورتی که حریف در مرحله بعد چک بدهد نباید مانع شرط بستن ما برای کسب ارزش شود.

به آخرین مثال این مقاله توجه کنید. این دست بین داگ پولک و «شان دیب» در یک بازی هفت نفره با بلایندهای $200-$100 در برنامه Poker Night in America بازی شد.

داگ بازی را با دست K K به 600$ باز کرد. کات آف کال کرد و شان دیب هم در بیگ بلایند کال کرد.

پات 1،900$ شده بود و فلاپ J 9 6 آمد.

شان چک داد. داگ شرط ادامه به مبلغ 1،150$ بست. کات-آف کال کرد، و شان به 3،700$ چک-رِیز کرد.

توصیه داگ: در فلاپ به وضوح باید شرط بست و بعد از چک-رِیز توسط شان دیب از بیگ بلاید به روشنی باید کال کرد. فولد کردن بیش از حد سفت و محتاطانه است، و بستن شرط سوم هم فقط از دستهای بهتر اکشن می‌گیرد و باعث فولد شدن بلوف‌ها می‌شود.

داگ کال می‌کند، و کات-آف فولد می‌کند.

پات 7،900$ شده است و در ترن 4 می‌آید.

شان چک می‌دهد.

توصیه داگ: این یک موقعیت جالب با دست پاک شاه است. معمولا باید در این حالت با بیش‌جفت‌ها شرط ببندیم، ولی اگر همیشه این کار را بکنیم باعث می‌شود حریف بتواند با دستهای قدرتمندش برای ما دام بگذارد و دوباره اقدام به چک-رِیز کند. پس بهترین رویکرد این است که با بعضی از بیش‌جفت‌هایی که آسیب پذیری کمتری دارند چک بدهیم (مثلا پاکت آس، به خصوص پاکت آسی که A را هم داشته باشد) و با بیش‌جفت‌های دیگر و همینطور پای استریت یا رنگ مان شرط ببندیم.

داگ به اندازه 5،350$ شرط می‌بندد. شان کال می‌کند.

پات به 21،150$ رسیده است و در ریور 4 می‌آید.

شان چک می‌دهد.

توصیه داگ: این یک ریور فوق العاده است. باعث می‌شود دو پر های حریف روی فلاپ مثلا دست‌هایی مثل J-9 و 9-6 از اعتبار ساقط شود (counterfeit شود). تنها راه ممکن برای باختن ما این است که حریف در ترن با سِت شش یا ست نُه برایمان دام گذاشته باشد، که غیر محتمل است. با آل این کردن می‌توانیم از جفت‌های بالا که فلاپ را خیلی تهاجمی بازی کردند کسب ارزش کنیم.

داگ، شان را در موقعیت آل-این قرار می‌دهد که نزدیک به نصف اندازه پات است، و او فورا فولد می‌کند.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d8%a8%d8%b1%d8%af-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9%d8%aa-%d8%ac%d9%81%d8%aa/feed/ 0