استراتژی بازی پوکر در مرحله ریور

شرط‌های خود برای کسب ارزش را افزایش دهید

معمولا افراد در مورد شرط بستن برای کسب ارزش در مرحله ریور ترس و تردید دارند. منظور من دستهای هیولا و خیلی قدرتمند نیست. منظورم دستهایی مثل جفت بالا (تاپ پر) است. اجازه بدهید مثالی بزنم: شما از پوزیشن میانی با شاه و بی بی همخال (KQs) رِیز می‌کنید و بازیکن دیلر، اسمال بلایند، و بیگ بلایند شما را کال می‌کنند. فلاپ K-7-2 می‌آید که دو کارت آن دل است و بازی به شما چک داده می‌شود. شما تصمیم می‌گیرید شرط ادامه ببندید و فقط بازیکن دیلر شما را کال می‌کند. در مرحله ترن یک کارت 4 غیر همخال می‌آید. شما مجددا شرط می‌بندید و حریفتان کال می‌کند. در مرحله ریور هم یک 8 غیر همخال می‌آید. دوباره شرط ببندید! من حیرت می‌کنم از تعداد دفعاتی که می‌بینم بازیکنی در این موقعیت چک می‌دهد و نمی‌تواند ارزش بیشتری از دستهایی مثل KT، A7، 55، و این قبیل کسب کنند. به احتمال خیلی زیاد ما دست برنده را داریم مگر اینکه آنها دقیقا K8s داشته باشند.

حریف ما به راحتی ممکن بود با آس و شاه ما را پبش از فلاپ ری رِیز کند. اگر در فلاپ ست شده بود، تقریبا قطعا پیش از این شما را رِیز می‌کرد، یا در فلاپ این کار را به دلیل چند نفره بودن پات می‌کرد یا در مرحله ترن قبل از اینکه احتمالا یک کارت ترسناک در مرحله ریور بیاید که رنگ را کامل کند یا چهارمین کارت استریت را به همراه داشته باشد. چک دادن در مرحله ریور برای القای بلوف از پای رنگ‌های از دست رفته خیلی کمتر از بستن شرط برای کسب ارزش از دستهای ضعیف تر برای ما ارزش به همراه دارد. دستهای ساخته شده بیشتری نسبت به قرعه‌های از دست رفته در طیف دستهای حریف وجود دارد و در ضمن اکثر بازیکنها در چنین موقعیتی در مرحله ریور بلوف نمی‌زنند. مسلما دستی مثل شاه و ده (KT) از این که بدون هزینه بیشتر به نمایش کارتها (شوداون) برسد، خوشحال است … پس چرا باید او را از پرداخت این هزینه معاف کنیم؟

بیایید یک گام جلوتر برداریم و کارت مرحله ریور را با 8 دل عوض کنیم، که پای رنگ احتمالی را کامل می‌کند. اغلب بازیکنها به سادگی در این وضعیت چک می‌دهند و شرط حریف را کال می‌کنند. مشکل اینجاست که بسیاری از حریفان به سادگی پشت سر ما چک می‌دهند و دست ساخته شده ی ضعیف تر خود را به نمایش کارتها می‌رسانند، و فقط زمانی شرط می‌بندند که واقعا دست رنگ را دارند. اگر به این وضعیت برسیم بستن شرط برای کسب ارزش در کل می‌تواند به نفع ما باشد.

اندازه شرط‌های مرحله ریور را با هدفی که دارید تنظیم کنید

در رابطه و ادامه مورد قبلی ما باید همچنین تنظیم اندازه شرط مناسبی برای کسب ارزش در مرحله ریور داشته باشیم. در نظر بگیرید که چه نوع دستهایی را در طیف دستهای حریف تان برای کسب ارزش هدف قرار داده اید و اندازه شرط خود را بر اساس آن تنظیم کنید. اگر ما با دست ناتس پوکر (بهترین دست ممکن با توجه به کارتهای روی میز) شرط می‌بندیم و فکر می‌کنیم حریفمان هم دست خیلی قدرتمندی دارد، بستن شرط بزرگی به اندازه پات یا حتی بزرگتر از پات گزینه مناسبی است. فولد کردن دستهای قوی سخت است، درنتیجه حریفان مایل با آن دستها مایل به پرداخت شرطهای بزرگ هستند.

برعکس، فرض کنید شما می‌خواهید خیلی لب مرزی با دست AJ در چیدمان کارتها J76K6 اقدام به کسب ارزش کنید. ما دستهایی مثل Jx، 7x، 88 و از این قبیل را مورد هدف قرار می‌دهیم. کال کردن یک شرط بزرگ با جفت دوم یا سوم روی میز سخت است، ولی فولد کردن آنها هم در مقابل یک شرط کوچک دشوار است. شما می‌توانید با ارائه یک قیمت ارزان برای کال کردن کاری کنید که توانایی رد کردن آن را نداشته باشند و شرط بزرگی نبندید که قدرت دست آنها ارزش کال کردن نداشته باشد.

در مقابل رِیز های مرحله ریور فولد کنید

بدیهی است که منظور فولد دستهای ناتس یا خیلی قدرتمند نیست. و یک جفت، حتی قوی ترین جفت هم دست ناتس نیست. اجازه دهید مثال بالا را که دست KQs داشتیم مجددا بررسی کنیم. فرض کنید در ریور 8 بیاید و احتمال رنگ را ایجاد کند. می‌توانیم انتظار داشته باشیم شرطمان توسط تعدادی از شاه‌های ضعیف تر در طیف آنها کال شود، ولی اگر رِیز کنند چه؟ آیا بلوف می‌زنند که وانمود به داشتن دست رنگ کنند؟ شاید… ولی خیلی کمتر از چیزی که فکر می‌کنید.

بعضی از بازیکنان اصلا رِیز کردن در مرحله ریور را در سابقه خود ندارند و اگر در ریور رِیز کنند با سادگی مشخص می‌شود که دست برتر را دارند. حالا این “دست برتر” در ذهن بازیکن دیگر ممکن است چیز دیگری باشد ولی همیشه بهتر از یک جفت است. گاهی ممکن است شما با فولد کردن در مقابل رِیز های ریور بلوف بخورید، ولی همچنان در بلند مدت پول بیشتری را حفظ می‌کنید … ولی پولی که باخته شده باشد به همان خوبی پولی است که برده شده باشد.

بازی خود در مرحله ریور را با توجه به حریفتان تنظیم کنید

تا اینجا به موقعیت‌هایی اشاره کردیم که به خواندن دست حریف ارتباطی ندارد. اگر با بازی حریفی آشنایی داشته باشید، مثلا این که چطور بازیکنی است، می‌توانید و باید بازی خود را بر اساس طوری که حریف را می‌خوانید تنظیم کنید تا باز هم به سود بیشتری برسید. اگر حریف شما سمج و کالینگ استیشن است، یا کسی است که دوست ندارد بلوف بخورد، می‌توانید با طیف وسیعتری از دستهای متوسط و رو به بالا برای کسب ارزش شرط ببندید، و با دست‌هایی که بازیکنان خوب دیگر چک می‌دهند هم تا حدی کسب ارزش کنید. اگر حریفتان از انواع سفت، محتاط، یا ترسو است نمی‌توانید با دست‌های لب مرزی بیشتری برای کسب ارزش شرط ببندید زیرا آنها به حد کافی با دستهای بدتر کال نمی‌کنند…. ولی می‌توانیم بلوف‌های بیشتری بزنیم چرا که این نوع بازیکن‌ها با تناوب بالایی در مقابل شرطهای ریور فولد می‌کنند.

بسیاری از بازیکنان سود بالقوه زیادی را در مرحله ریور با شرط نبستن با تناوب کافی از دست می‌دهند. خیلی از بازیکن‌ها با دستهای متوسط شرطها را در ریور پرداخت می‌کنند و بیشتر از چیزی که باید ببازند می‌بازند. برای خیلی از بازیکن‌ها هر دوی این موارد تا حدی صادق است. پول زیادی در مرحله ریور برده یا باخته می‌شود که دلیل آن کال کردن بیش از حد شرط‌های حریف، عدم استخراج ارزش بیشتر از دست حریف، یا از دست دادن فرصت‌های خیلی خوب برای بلوف زدن به دلیل عدم درک صحیح از شرایط یا نداشتن قدرت کافی برای شلیک نهایی است. اگر روی این جنبه‌های از بازی پوکر خود تمرکز کنید، می‌توانید شاید ارتقای نتایجتان باشید.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%ad%d9%84%d9%87-%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b1/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%da%a9-%da%a9%d9%88%da%86%da%a9/ https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%aa%da%98%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%da%a9-%da%a9%d9%88%da%86%da%a9/#respond Tue, 23 Oct 2018 13:22:10 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4628 در بخش اول مقاله سه توصیه در مورد استراتژی بازی پوکر با استک کوچک تشریح شد. در بخش دوم و نهایی این مبحث چهار توصیه بعدی در مورد آموزش پوکر شورت استک و جمع بندی موضوع را ارائه می‌کنیم.

توصیه #4: با تعداد بیگ بلایند خیلی زیاد مستقیما آل-این نکنید

ممکن است آل این کردن 25 بیگ بلایند از پوزیشن میانی با دستی مثل A5 گزینه خوبی باشد. ولی نسبت هزینه به پاداش برای این بازی خیلی بد است؛ یعنی شما معمولا یا یک پات کوچک می‌برید، یا یک پات بزرگ می‌بازید.

در عوض، بازی بهینه این است که با همان اندازه رِیز استاندارد کار کنید یا وقتی دست ضعیفتری دارید یا احتمال می‌دهید حریف در مواقع زیادی شما را ری-رِیز کند، قولد کنید. با این کار استک خود را برای موقعیت‌های بهتر و دست های پوکر قوی تر محفوظ نگه می‌داریم.

توصیه #5: استراتژی بازی پوکر با استک کوچک : ترسو نباشید

یک اشتباه متداول که بازیکنان کم تجربه انجام می‌دهند این است که وقتی عمق استک شان کاهش یافته است بیش از حد منفعل و غیر تهاجمی عمل می‌کنند. این بازیکن‌ها تقریبا هر چیزی را فولد می‌کنند و منتظر یک دست فوق العاده می‌مانند تا با آن استک کوچک شان را دوبرابر کنند.

درست است که سفت بازی کردن می‌تواند در مواردی استراتژی پوکر صحیحی باشد، که مهمترین مثال آن در حباب تورنمنت‌ پوکر است. ولی بیش از حد سفت بازی کردن در مقایسه با تلاش فعال برای جمع کردن ژتون، معمولا بیشتر باعث از دست رفتن ژتون‌هایتان می‌شود.

همین موضوع در مورد لیمپ کردن از پوزیشن پوکر دیلر هم مصداق دارد. به عنوان یک اصل کلی، سعی نکنید این کار را انجام دهید. اگر حریفان‌تان ببینند که بیش از حد لیمپ می‌کنید، و فرش کنند که با دست‌های ضعیف این کار را می‌کنید. به راحتی می‌توانند با ایزوله کردن شما ژتون‌های لیمپتان را بدزدند.

در عوض شما باید رِیز کنید، یا با این تمایل که بلایندها را برنده شوید، یا سعی کنید از کال‌ها کسب ارزش کنید.

یک مثال دیگر خیلی سفت بازی کردن با استک کوچک این است که کمتر از حد نیاز از بیگ بلایندتان دفاع کنید.

اگر شما بیش از حد از بیگ بلایند فولد کنید حریفان می‌توانند با طیف گسترده‌تری از دست‌ها و به میزان کمتری رِیز کنند و این بازی برایشان سودآور باشد. اگر به آن‌ها اجازه دهید که هر دور یک بیگ بلایند مجانی گیرشان بیاید اساسا هر بار باعث افزایش 5% (یا بیشتر!) استک آنها می‌شوید.

برای اینکه مانع بهره برداری بیش از حد حریفان از بیگ بلایندتان شوید، سعی کنید با طیف مناسبی از دستها کال کنید یا رِیز کنید.

توصیه #6: هیچ وقت به انتخاب خود استک کوچک نباشید

این توصیه در فرمت‌های پوکر کش گیم و یا تورنمنت‌ پوکر دارای Add-on کاربرد دارد. که این امکان را دارید که برای کمتر از حداکثر خرید کنید. به خصوص در کش گیم ها داشتن استک کوچک ، استراتژی بازی پوکر مناسبی نیست.

وقتی در یک بازی پوکر نقدی (کش گیم) می‌نشینید، باید سعی کنید همه حریفان را شکست دهید. انتخاب بازی با کمتر از میزان ماکسیمم ورودی شانس انجام این کار را کم می‌کند. این کار می‌تواند مانع انجام بازی صحیح توسط شما و آوردن فشار روی حریفان با اندازه استک هم اندازه یا بزرگ‌تر، هم بشود. به طور خلاصه به معنی این است که پولی را روی میز جا می‌گذارید که می‌توانستید با داشتن استک بزرگ‌تر از حریفان ضعیف‌تر ببرید.

ولی در بعضی از مواقع نشستن با استک کوچک می‌تواند ایده خوبی باشد. مثلا:

• وقتی دارید شانستان را در بازی در استیک‌های بالاتر امتحان می‌کنید و می‌خواهید واریانس پوکر تان را کاهش دهید.
• وقتی قوی‌ترین بازیکن‌های حاضر در بازی استک عمیقی دارند و بازیکن‌های ضعیف‌تر استک کوچکی دارند.

توصیه #7: انتظار واریانس پوکر را داشته باشید و بانکرول پوکر خود را برای آن آماده نگه دارید

بازی پوکر با استک کوچک می‌تواند نسبت به فرمت‌های با استک عمیق، مزیت کمتری برای شما داشته باشد، ولی این حالت معمولا می‌تواند با این واقعیت که می‌توانید در آن در بازه زمانی یکسان، دست های بیشتری را بازی کنید، جبران شود.

وقتی مزیت کمتری دارید، الزامات بانکرول پوکر شما بیشتر می‌شود. فرمت‌های با استک کوچک مثل Hyper-Turbo ها و Spin-and-Go ها نیازمند تعداد مبلغ ورودی (buy-in) بیشتری نسبت به سایر فرمت‌ها هستند. به حساب نیاوردن این موضوع می‌تواند ممکن است حتی منجر به سقوط یک پوکر باز خیلی توانا شود. بنابراین مهم است که بدانید چند مبلغ ورودی برای فرمتی که انتخاب کرده اید دارید.

(می‌توانید در مورد اصول مدیریت سرمایه در پوکر بیشتر بخوانید)

جمع بندی

زمانی که صرف مطالعه بازی پوکر موثر با استک کوچک می‌کنید، افزایش دانش شما و افزایش نرخ بردتان را در پی دارد.

ولی، مثل همیشه، مطالعه نمی‌تواند جایگزین بازی شود.

پس می‌توانید این بار که وارد فرمت‌های بازی با استک کوچک شدید، سعی کنید آموخته‌های خود را به کار ببندید.

موفق باشید!

استراتژی بازی پوکر با استک کوچک – بخش اول

• پس برویم سراغ آموزش بازی پوکر با استک کوچک و 7 توصیه که شما را برای این موقعیت‌ حیاتی آماده میکند.

توصیه #1: طیف دست های پوکر پیش از فلاپ خود را بشناسید

هر تصمیمی که پیش از فلاپ در بازی پوکر با استک کوچک می‌گیرید بخش بزرگی از استک شما را در بر می‌گیرد. بنابراین استفاده از استراتژی‌ پوکر محکم برای باز کردن بازی با رِیز و ری-رِیز آل-این برای سود بلند مدت بسیار مهم است.

می‌توانید خودتان از طریق سعی و خطا طیف دست های پوکر خود را برای بازی پیش از فلاپ پیدا کنید یا اینکه یا با مطالعه و بررسی پوکر باز های خوب این کار را انجام دهید. به علاوه جداولی و چارت‌هایی برای استفاده و انتخاب دست های پوکر پیش از فلاپ از هر پوزیشن پوکر وجود دارد. نرم افزارهایی هم مثل snapshove یا … وجود دارد که می‌گوید وقتی استک کوچک دارید با چه دست‌هایی مستقیما این آل این کنید یا ری-رِیز آل این انجام دهید (ولی طیف رِیز برای باز کردن بازی بدون آل این را ندارد).

البته باید طیف دست‌های خود را بر اساس نحوه بازی حریفانتان تطبیق دهید. مثلا در مقابل حریفان ضعیف‌تر نسبت به پوکر باز های خوب، بیشتر می‌توانید به صورت سودآور لیمپ و رِیز کنید. این امر به این دلیل است که بازیکن‌های ضعیف کمتر شما را برای شل بازی کردن و شرکت در دست‌های زیاد مجازات می‌کنند.

باید همیشه از طیف دست‌های پیش از فلاپ استفاده کنید مگر اینکه دلیلی برای طور دیگر عمل کردن داشته باشید، ممکن است در نقطه‌ای تغییراتی در طیف خود اعمال کنید تا اشتباه‌های بخصوصی که حریفانتان انجام می‌دهند را هدف بگیرید. ( آموزش بازی پوکر )

نکته #2: توجه ویژه‌ای به اندازه استک موثر داشته باشید

اندازه استک موثر حداقل میزان ژتونی است که در مقابل بازیکنانی است که در دست پوکر شرکت دارند.

خیلی مهم است که که از میزان عمق استک خود و حریفانتان آگاه باشید تا بتوانید استراتژی بازی پوکر خود را بر اساس آن تنظیم کنید.

نگاهی به مثال زیر بیاندازید:

اندازه استک بازیکن آ : 50$

اندازه استک بازیکن ب : 20‌$

اندازه استک بازیکن ث: 50‌$

بازیکن آ اسمال بلایند 1$ را پست می‌کند.

بازیکن ب بیگ بلایند 2$ را پست می‌کند.

بازیکن ث از پوزیشن دیلر به 4$ رِیز می‌کند.

در این مثال، اندازه استک موثر 20$ است و بلایندها 1$/2$ هستند، و بازیکن ث از پوزیشن دیلر به 4$ رِیز کرده است (که یک اندازه رِیز استاندارد برای این موقعیت محسوب می‌شود).

• سوال: اگر شما بازیکن آ بودید و AA داشتید، چه اندازه‌ای برای ری رِیز (شرط سوم) باید انتخاب کنید؟

ابتدا کمی فکر کنید و سپس جواب را بخوانید:

• جواب: شما می‌توانید از 6$ تا 50$ رِیز کنید ولی همان طور که اشاره کردیم، باید اندازه استک بازیکن ب را هم درنظر بگیریم. اندازه استاندارد شرط سوم میتواند رِیز به 12$ باشد. با این کار به منظور و هدف خود می‌رسیم: اگر بازیکن ب آل این کند و بازیکن ث کال کند، ما این گزینه را داریم که دوباره دور شرط‌بندی را باز کنیم چون آل این او 8$ بیشتر از رِیز ما است (که آن هم 8$ بیشتر از رِیز بازیکن C است)، بنابراین به ما اجازه می‌دهد که پیش از فلاپ ارزش بیشتری کسب کنیم.

خیلی از مواقع دیگر وجود دارد که اندازه استک حریفان باید یا اندازه رِیز شما را تغییر دهد یا بازی پوکر شما را عوض کند. کار کردن روی این مسئله که چه زمانی این تغییرات نهفته را اعمال کنید باعث می‌شود که نرخ برد شما تا حدودی افزایش یابد.

توصیه #3: قابلیت بازی بعد از فلاپ دستتان را مدّ نظر قرار دهید.

قابلیت بازی بعد از فلاپ یعنی دستتان تا چه حد می‌تواند در فلاپ‌های مختلف چیز خوبی به همراه داشته باشد و از فلاپ به بعد چطور می‌تواند بازی شود.

این موضوع به خصوص در فرمت‌های استک کوچک مهم است، زیرا اغلب بعد از یک رِیز پیش از فلاپ، عمق استک خیلی کم می‌شود و قدرت مانور دادن بعد از فلاپ کاهش می‌یابد. این بدان معنی است که معمولا یا در فلاپ و یا در ترن آل این خواهید شد.

وقتی استک کوچکی دارید و دستتان قابلیت بازی بعد از فلاپ کمی دارد ولی احتمال اینکه دست بهتر باشد بالاست، آل این کردن می‌تواند بهترین گزینه باشد. این باعث می‌شود تمام شانس دستتان را واقعی کنید و از از تصمیم گیری‌های دشوار بعد از فلاپ اجتناب کنید.

مثال این نوع دست‌ها می‌تواند A-X غیر همخال و جفت‌های کوچک 22 تا 55 باشد.

با آل این کردن با دست‌هایی که بعد از فلاپ در مقابل طیف کال کردن حریف، قابلیت بازی خوبی ندارند، تصمیمات خود را ساده می‌کنید و بازی سودآورتری انجام  می‌دهید.

ولی حواستان باشد که این کار را فقط زمانی که عمق استکتان کمتر از 20BB است انجام دهید. که این موضوع ما را به توصیه چهارم می‌رساند:

آموزش بازی پوکر با استک کوچک (قسمت دوم)

علیرغم محبوبیت بازی پوکر اوماها بسیاری از بازیکن‌های بد یا مبتدی بر این عقیده اند که پات لیمیت اوماها بازی مهارتی نیست، یا حداقل نمی‌توانند جزء مهارتی آن را احساس کنند. در نتیجه به صورت مکرر اشتباه‌های بنیادی زیادی انجام می‌دهند و قادر به شناختن این اشتباه‌ها هم نیستند.

در این مقاله چند نکته و توصیه برای تبدیل شدن به یک پوکر باز برنده و اصطلاح اشتباه‌های رایج در پوکر اوماها ارائه می‌شود، چیزی که در ادامه می‌آید هشت اشتباه متداول است که بسیاری از پوکر باز های غیر متخصص در پات لیمیت اوماها انجام می‌دهند.

انتخاب ضعیف دست های پوکر برای ورود به بازی پوکر اوماها

اگر مقاله ارزیابی دست‌های شروع در پوکر اوماها را خوانده باشید حتما آموخته‌اید که انتخاب دست شروع در پات لیمیت اوماها چقدر مهم است. ترکیب‌های خیلی زیادی (دقیقا 270،725 ترکیب مختلف) برای شروع وجود دارد ولی هرچند ممکن است خیلی از آنها زیبا به نظر برسند ولی قابلیت بازی بالایی ندارند.

برای مثال دستی ممکن است برای برخی از بازیکن‌ها برای بازی کردن جذاب باشد. ولی معمولا رِیز کردن با آن مثلا از پوزیشن پوکر UTG بازنده است.

بازی کردن با کارت‌های کوچک

می‌دانم زیبا به نظر می‌رسد، ولی کارتهای پایین در پات لیمیت اوماها احتمال داشتن Draw به دست ناتز و داشتن ترکیباتی از دست‌های ساخته شده ناتز را به شدت کاهش می‌دهند. حتی با اینکه می‌توانید روی فلاپ استریت شوید ولی بعید است که دستتان تا ریور دست ناتز باقی بماند. اگر در فلاپ تریپس شوید، ممکن است با ادامه دادن حریف، در مقابل یک تریپس با کیکر بالاتر یا یک فول هوس قرار داشته باشید. دو پر‌ها و رنگ‌های شما هم به راحتی می‌تواند مغلوب دو پر ها و رنگ‌های بالاتر باشد.

بازی کردن با جفت‌های کوچک

دست‌هایی مثل  اکثر فلاپ‌ها را از دست می‌دهند، و حتی مواقعی که در فلاپ ست می‌شوید، احتمال پایین ترین ست ممکن را دارید. با این دستها شانسی برای ارتقا به صورت رانر رانر هم ندارید و وقتی زمین کارت تکرار می‌آید یا استریت و رنگ ممکن می‌شود، اگر حریف ادامه دهد، شما معمولا مغلوب هستید.

بازی با رنگ‌های غیر ناتز

در پات لیمیت اوماها دست‌های رنگ کمتر از رنگ بی بی در مقابل چندین حریف ارزش چندانی ندارند. باید در مورد کال کردن یا شرط بستن برای ارزش با این رنگ‌های پایین خیلی محتاط باشید. در موقعیت‌های دو نفره (هدزآپ)، حتی رنگ‌های کوچک تر ارزش بیشتری پیدا می‌کنند و گاهی می‌توانید در هر سه مرحله فلاپ و ترن و ریور اقدام به کسب ارزش کنید ولی در موقعیت‌های دیگر حواستان را جمع کنید.

بیش از حد بها دادن به جفت‌های بزرگ

پاکت آس در اوماها یک دست عالی پیش از فلاپ محسوب می‌شود. پاکت شاه و پاکت بی بی هم ممکن است عالی باشند، ولی قبل از بازی کردن با این دست‌ها باید جنبه‌های دیگری را هم مدّ نظر قرار دهید.

یکی از ملاحظات، تعداد بازیک‌های حاضر در دست است. اگر یک رِیز و ری-رِیز قبل از نوبت شما اتفاق افتاده باشد. دو کارت دیگر در دست شما تقاوت زیادی ایجاد می‌کنند و در مورد اینکه آیا اصلا با پاکت شاه و پاکت بی بی باید ادامه بدهید یا نه، تاثیر گذار هستند – مثلا خیلی قوی تر از است. برداشت شما از بازیکن‌های دیگر هم باید یکی از فاکتورهای تاثیرگذار در تصمیم شما باشد.

به جفت‌های بزرگ خود، چه پیش از فلاپ و چه بعد از فلاپ بیش از حد بها ندهید. باید تک تک جنبه‌های یک دست را ارزیابی کنید.

بازی کردن بدون داشتن پوزیشن

از لیمپ کردن با دست‌های متوسط از پوزیشن‌های ابتدایی یا کال کردن ری-رِیز‌ها بدون داشتن پوزیشن اجتناب کنید. چندین دلیل برای این موضوع وجود دارد؛ داشتن پوزیشن در اوماها به شدت اهمیت دارد و مزیت فوق العاده ای به بازیکن می‌دهد. اگر وقتی پوزیشن ندارید دستهای زیادی بازی کنید، حریفان به سرعت می‌توانند از شما تا حد زیادی بهره برداری کنند.

تنظیم اشتباه اندازه شرط

بسیاری از بازیکن‌های مبتدی در پات لیمیت اوماها ایراداتی در تنظیم اندازه شرط دارند – مثلا همیشه وقتی که دست ناتز را دارند به اندازه پات شرط می‌بندند وقتی بلوف می‌زنند کمتر از آن (مثلا نصف پات) شرط می‌بندند. باید سعی کنید تناقضات بازی خود را کاهش دهید و ثابت قدم‌تر باشید تا حریفانتان به آسانی دستتان را نخوانند.

بازی با استک کوچک

قبلا در مدسه پوکروای داشتن استک کوچک و استراتژی‌های مربوط به آن برای بازی پوکر هولدم مورد بحث قرار گرفته است. چندین دلیل وجود دارد که بازی پوکر اوماها با استک کوچک توصیه نمی‌شود. که از جمله آنها این است که نمی‌توانید از شانس (equity) خود در دست محتفظت کنید و حریفان را وادار کنید که شانس خود را فولد کنند، و اینکه نمی‌توانید چند مرحله پشت سر هم بلوف بزنید، و همچنین اغلب با دستهای معمولی متعهد به پات می‌شوید و می‌توانید به راحتی با آن‌ها در حالت مغلوب (dominated) باشید.

نتیجه گیری

آیا عادت به انجام هیچ کدام از اشتباه‌های بالا دارید؟ حتی بازیکن‌های با تجربه هم گاهی این اشتباههای متداول در بازی پوکر اوماها را انجام می‌دهند. و بازیکنان مبتدی اغلب اکثرِ این اشتباه‌ها را با تناوب زیادی تکرار می‌کنند.

چه در پوکر اوماها تازه وارد باشید و چه با تجربه محسوب شوید، همیشه جا برای پیشرفت و افزایش سود وجود دارد. به مطالعه ادامه دهید و خواهید دید که چطور پای میز حرف اول را می‌زنید.

شما در یک بازی پوکر کش گیم استیک پایین نشسته‌اید، که پر از پوکر باز های منفعل (Passive) است که بسیاری از آن‌ها بیشتر در گروه بازیکن‌های شل (loose) قرار می‌گیرند. یک دست پوکر پیش می‌آید که شما در پوزیشن پوکر کات-آف قرار دارید و سه بازیکن پیش از شما لیمپ می‌کنند. شما به دستتان که AJ است نگاه می‌اندازید. بازی شما چیست؟

می‌دانم، می‌دانم … بستگی دارد. چه چیزی از آن سه بازیکن که لیمپ کرده‌اند، می‌دانم؟ چه کسی در پوزیشن دیلر است، و بلایندها چه کسانی هستند؟ اندازه استک‌ها چقدر است؟ تصویر من در ذهن بازیکن‌های دیگر چیست؟ شما یک پوکر باز متفکر هستید و همه سوال‌های درست را قبل از پریدن به پاسخ می‌پرسید.

ولی، سعی کنید به صورت خلاصه موقعیت متداول را در نظر بگیریم، و به سوال بزرگتری که در این نوع بازی‌ها پیش می‌آید اشاره کنیم: چه زمانی حمله به لیمپ کننده‌ها صحیح است؟

بازیکن‌هایی که پیش از فلاپ لیمپ می‌کنند دلایل خیلی گوناگونی می‌توانند داشته باشند، البته خیلی از مواقع این بازی نشانه بارزی از ضعف است.

برخی از بازیکن‌های هوشمند گاهی از پوزیشن‌های ابتدایی با دست‌های خیلی قدرتمند لیمپ می‌کنند، و آماده‌اند تا اگر کسی بعد از آنها رِیز کرد، با لیمپ-ری رِیز بازی ضربه خود را وارد کنند. این بازی می‌تواند در بازی‌های شل جواب بدهد، اگرچه در بازی‌های منفعلانه یا پسیو که در آنها یک لیمپ از پوزیشن‌های ابتدایی به احتمال زیاد با لیمپ‌های زیاد و یک پات خانوادگی همراه است، توصیه نمی‌شود. همچنین گاهی اوقات با بازیکن‌های محتاط مواجه می‌شوید که با دستهای قوی لیمپ می‌کنند، و در کل عموماً رِیز نمی‌کنند. آیا تا به حال در بازی پوکر آنلاین استیک پایین یا میکرو استیک بوده‌اید که در آن یک لیمپ کننده به طور شگفت آوری در مرحله نمایش کارت‌ها (ShowDown) پاکت شاه یا پاکت آس را نشان می‌دهد. (این موضوع اتفاق می‌افتد.)

این موارد مورد انتظار به کنار، در بیشتر مواقع لیمپ کننده‌ها دستهای پیش از فلاپ متوسط تا ضعیف دارند و انگیزه‌ی اولیه شان امید به دیدن فلاپ ارزان قیمت است.

رِیز کردن در مقابل این نوع از لیمپ کننده‌ها  – به خصوص اگر روی آنها پوزیشن داشته باشید – عموما یک بازی سودآور است. اگر فولد کنند، بلایند‌ها و کال‌های آن‌ها را بدون نمایش کارتها می‌برید. اگر کال کنند، می‌توانید حتی یک پات بزرگ‌تر با داشتن پوزیشن در مقابل بازیکن‌های پسیو و بدون پیچیدگی خاص بازی کنید.

ولی مشکل از جایی ممکن است شروع شود که رویکرد شما برای حمله به لیمپ کننده‌ها با رِیز، مثل رویکرد لیمپ کردن آنها غیر منطقی و غیر اصولی باشد.

یک اشتباه بزرگ که خیلی از مواقع بازیکن‌ها انجام می‌دهند این است که به طور اشتباه فرض می‌کنند که همه آن لیمپ‌ها با کال کردن بیگ بلایند به صورت خودکار به معنای پول مرده است که فقط منتظر این است که توسط یک بازیکن که می‌خواهد از این موقعیت بهره برداری کند، جمع شود. واقعیت این است که که بخش زیادی از بازیکن‌هایی که عادت به لیمپ دارند، متعاقبا عادت به کال کردن رِیز هم پیدا می‌کنند، حتی وقتی که دست آنها یا ضریب پات (Pot odds) نشان از آن دارد که این کال‌ها چندان بازی هوشمندانه‌ای نیست.

به همین دلیل بازیکنی که به دنبال این است که با رِیز کردن به لیمپ کننده‌ها حمله کند، اغلب لازم است که دستی داشته باشد که ارزش رِیز کردن دارد. در واقع در بعضی از موقعیت‌ها در مقابل چند لیمپ کننده الزامات رِیز برای شما باید تا حدی بالاتر برود، و طیف کمتری از دستها را نسبت به حالتی که خودتان در پوزیشن‌های انتهایی با رِیز بازی را باز می‌کردید، در بر گیرد.

یعنی باید با دستهایی مثل پاکت جفت‌های بزرگ و آس و شاه، و آس و بی‌بی، و آس و سرباز همخال این کار را بکنید. ولی حقیقت این است که دستی مثل AJ خیلی لب مرز است و شاید در موارد ذیل، ارزش رِیز کردن نداشته باشد:

• (1) احتمال بازی کردن دست در مقابل چند حریف زیاد باشد، و
• (2) احتمال اینکه دستتان حتی از بقیه هم بهتر نباشد.

وقتی با AJ دل رِیز می‌کنید، داشتن چندین کال کننده نتیجه بدی نیست، ولی بعد از فلاپ در یک موقعیت چند نفره، به دنبال این هستید که چیزی بیشتر از یک جفت بسازید. شاید بیشتر مایل باشید در فلاپ پا رنگ شوید، یا استریت بالا، یا دو پِر و بهتر، تا در مقابل حریفانی که مثل ایستگاه مخابرات (calling station) کال می‌کنند، رقابت کنید.

فکر کنید با AQ چند لیمپر را رِیز کرده‌اید و کارتهای Q98 روی فلاپ آمده است. ممکن است در فلاپ دست بهتر را داشته باشید، ولی در مقابل چندین حریف که مایل به فولد کردن نبوده‌اند و به راحتی ممکن است پای رنگ و استریت قوی داشته باشند (یا حتی همین حالا هم بهتر از شما شده باشند) چندان مشتاق به گذاشتن ژتونهای زیاد در پات نیستید.

همچنین مهم است که در ذهن داشته باشید که اگر تصمیم به حمله به لیمپر‌ها با یک رِیز گرفتید، باید اندازه رِیز مناسبی انتخاب کنید، و به اندازه‌ای رِیز بزرگ انجام دهید که همه را از ماندن در دست دلسرد کنید. اگر خود را محدود به دستهای شروع که به آنها اشاره شد، بکنید، چندان نگران یک کال کننده‌ی سمج از میان چند نفر که در مقابلش دستتان در یک موقعیت دو نفره (هدز آپ) می‌تواند به خوبی بازی کند، نیستید. ولی همانطور که ذکر شد، اگر نصف بازیکن‌های میز رِیز نه چندان بزرگ شما را کال کنند، حتی با پاکت شاه و پاکت آس هم به سرعت می‌توانید وارد یک موقعیت نامناسب شوید.

وقتی فقط یک یا دو بازیکن که عادت به لیمپ کردن دارند در میز حضور داشته باشند (نه یک لشکر لیمپر!)، موقعیت متفاوت است. در چنین موقعیتی باید با تناوب بیشتری برای ایزوله کردن لیمپر رِیز کنید، و طیف دستهایتان را نسبت به حالتی که در مقابل گروهی از لیمپرها هستید، باز‌تر کنید؛ به خصوص زمانی که پوزیشن دارید.

هر گاه بازیکنی پیش از فلاپ در پوکر کش گیم لیمپ می‌کند. یک نُت ذهنی بردارید (یا نت واقعی، به خصوص اگر پوکر آنلاین بازی می‌کنید) و به دقت به بازی بعد از فلاپ او و در صورت رسیدن به نمایش کارتها، به دست او توجه کنید. این بازیکن‌ها معمولا پسیو (غیر تهاجمی) و اغلب سفت هم هستند، و اگر تمایل به رها کردن دستشان بعد از فلاپ داشته باشند، بهترین نوع بازیکن برای حمله با یک رِیز بعد از ورود آنها با لیمپ به بازی محسوب می‌شوند.

چه موقعی حمله به لیمپر‌ها در پوکر کش گیم صحیح است؟

جواب «همیشه» نیست – موقعیت‌های خیلی کمی در پوکر وجود دارد که جواب «همیشه» در آن درست باشد. ولی جواب، «اکثر مواقع» یا «در هر فرصت» هم نیست. اجازه ندهید که حرکات به نظر غیر هوشمندانه حریفان، باعث شود شما هم بازی‌های غیر منطقی یا به صورت «راندن خودکار» انجام دهید.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%ad%d9%85%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%87-%d9%84%db%8c%d9%85%d9%be-%da%a9%d9%86%d9%86%d8%af%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%da%a9%d8%b4-%da%af%db%8c%d9%85-amp/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d9%82%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%b3%d8%a8-%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%ad%d9%84%d9%87-%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/ https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d9%82%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%b3%d8%a8-%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%ad%d9%84%d9%87-%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/#respond Wed, 10 Oct 2018 11:55:37 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4610 من اخیراً یک دست پوکر جالب در تورنومنت پوکر 3،500 دلاری رویداد تور جهانی پوکر بازی کردم که چند مفهوم کلیدی را نشان می‌دهد که اگر بخواهید در پوکر هولدم نامحدود موفق شوید باید در آنها ماهر شوید. این موارد تطبیق با نحوه بازی پوکر حریف و نترسیدن از اقدام به کسب ارزش در مرحله ریور در پوکر است.

در ابتدای روز اول این تورنومنت پوکر و با بلایندهای 150-75همه فولد کردند و بازی به من در پوزیشن پوکر  کات-آف رسید و من از استک موثر 30،000 خودم با دست KQ به 400 رِیز کردم. این رِیز کاملاً بدون مشکل و استاندارد است، و در واقع گزینه دیگری غیر از رِیز به اندازه کمی بیشتر یا کمتر وجود ندارد.

بعد از رِیز من فقط یک بازیکن تفریحی پر ریخت و پاش از اسمال بلایند کال کرد. فلاپ AQ9 آمد. و او چک داد.

در این نقطه دو گزینه منطقی، چک دادن یا بستن یک شرط کوچک، در حدود 30% پات است. با این فرض که حریف من خیلی پر ریخت و پاش بود به این معنی که با دست‌های زیادی پیش از فلاپ و بعد از فلاپ کال می‌کرد، ترجیح من بستن شرط ادامه یا continuation bet است. از این نوع پلیر می‌توان ارزش زیادی به دست آورد. البته اکثر مواقع، در مقابل حریفان خوب باید با آس‌های ضعیف و جفت‌های میانی و همچنین بخشی از دست‌های بی‌ارزش‌تان، چک دادن پشت دست حریف را به شدت مدّ نظر قرار دهید. این استراتژی باعث می‌شود که بازی‌تان به طرز خوبی متوازن باشد و بهره‌برداری از آن دشوار شود.

من در پات 950، به اندازه 400 شرط بستم و حریفم کال کرد. در ترن 4 آمد، و حریف چک داد.

در اینجا هم مثل فلاپ، چک دادن و بستن شرط کوچک، بازی‌های قابل قبولی هستند. من در این موقعیت همیشه در مقابل یک بازیکن خوب چک می‌دهم، ولی شاید در مقابل یک حریف پر ریخت و پاش که با هر جفت یا پای استریت ممکن است شرط کوچک ترن را هم کال کند، مقداری ارزش برای استخراج وجود داشته باشد. از طرف دیگر چک دادن پشت سر او ممکن است القا کننده بلوف باشد و به من اجازه دهد که به راحتی اکثر شرط‌های ریور را کال کنم.

من پشت سر او چک دادم و در ریور K آمد. حریف در پات 1،750 به اندازه 400 شرط بست.

بازیکنان غیر‌حرفه‌ای عموماً تمایل دارند که وقتی بازی در ترن با چک دادن ادامه پیدا می‌کند، در ریور با دست‌های ساخته شده‌ی نه چندان قوی شرط کوچکی ببندند و امیدوار باشند که کمی ارزش استخراج کنند و همزمان اندازه پات را هم مدیریت کنند. خوب، حالا دو پِر میانی من در مقابل یک دست  پوکر ساخته شده متوسط کجای کار قرار می‌گیرد؟ به احتمال زیاد حریف من یک آس ضعیف دارد. با علم به اینکه باید برای کسب ارزش رِیز کنم، اگر حریفم مرا با یک ری-رِیز غافلگیر کند، می‌توانم به راحتی فولد کنم و فرض کنم که تحلیلم از موقعیت صحیح نبوده است.

باید حتماً در نظر بگیرید که حریفتان با یک آس با کیکر ضعیف تا چه اندازه‌ای را ممکن است کال کند. اگر او از جمله بازیکن‌هایی باشد که فقط یک رِیز کوچک را ممکن است کال کند، شرط را به 1،100 رساندن می‌تواند ایده‌آل باشد. اگر او به شدت مثل ایستگاه مخابرات (Calling Station) کال می‌کند، می‌تواند رِیز بزرگی انجام دهید، شاید در حدود 3،000.

از آن جایی که من چیزی درباره تمایلات او در بازی ریور نمی‌دانستم، تصمیم گرفتم به 2،000 رِیز کنم. حریفم حدود سه دقیقه فکر کرد و بعد کال کرد و بعد از دیدن دست من، با ناراحتی دستش را دور ریخت. ظاهراً یک آس داشت و از اینکه من روی او “خوش شانسی” آورده‌ام عصبانی بود. ولی در واقعیت، من پیش از فلاپ، میزان کوچکی با دستم که مطمئناً از سه دست رندوم جلو‌تر است سرمایه‌گذاری کردم، در فلاپ وقتی مزیت زیادی از لحاظ طیف دستهایم داشتم، شرط کوچکی بستم، و سپس در ریور وقتی به وضوح برتری با من بود ژتون‌های زیادی در پات گذاشتم. گاهی اوقات پوکر واقعاً به همین آسانی است.

خوب حریف من چه کار متفاوتی می‌توانست انجام دهد؟

در واقع، کارش خیلی نمی‌توانست تفاوت داشته باشد، به غیر از اینکه در ریور در مقابل یک رِیز فولد کند.

او باید با آس‌های خوبش پیش از فلاپ کال کند (اگر آس ضعیفی داشته باشد، باید فولد یا ری-رِیز کند). او باید در فلاپ به دلیل برتری من در طیف دست‌ها چک-کال کند، در ترن چک بدهد، و در ریور اگر دستی مثل AJ یا AT داشت شرط بستن برای ارزش کاملاً منطقی است، هرچند باید شرط بزرگتری می‌بست. اگر آس ضعیفی داشت، چک دادن و شرط بستن هر دو گزینه‌های خوبی هستند، هر چند در صورت رِیز شدن باید به فولد گرایش پیدا می‌کرد. همیشه باید طیف دستهایتان را ارزیابی کنید تا ببینید آیا دستهای بهتری در آن موقعیت برای کال کردن دارید یا نه. در این موقعیت حریف من باید دستهای خیلی بهتری هم در طیف دستهایش برای شرط بستن در ریور باشد (اگرچه شاید به دلیل شرط خیلی کوچکش این طور نباشد). با این فرض که او می‌توانست دستهای خیلی بهتری هم داشته باشد، احتمالا با آس‌های ضعیف باید در مقابل بازی پوکر تهاجمی من در ریور فولد می‌کرد. به عنوان یک قاعده کلی، وقتی شرط شما در ریور رِیز می‌شود، به دست قدرتمندی برای کال کردن احتیاج دارید. جفت بالا با کیکر ضعیف برای کال کردن کافی نیست.

یک بازیکن پوکر خوب هنگام بازی در هر دست به موقعیت‌ها دور میز پوکر به‌ خصوص موقعیت خود نسبت به دیلر توجه می‌کند. نشان دیلر نه تنها مشخص می‌کند که کدام بازیکنان در موقعیت بلایندها هستند، بلکه ترتیب حرکت دور شرط بندی بازیکنان را نیز تعیین خواهد کرد.

در پوکر حرکت در جهت عقربه‌های ساعت و از سمت دیلر انجام می‌شود به طوری که اولین بازیکن از سمت چپ دیلر، اول از همه شرط می‌بندد و این روند تا وقتی که دوباره نوبت به دیلر برسد ادامه دارد.

در بازی پوکر بهتر است که همیشه دیلر باشید! در دورهای شرط بندی دیلر نفر آخری است که باید شرط ببندد، این یعنی دیلر می‌تواند بیشترین اطلاعات را درباره قوی بودن دست بازیکنان دیگر جمع‌آوری کند.

اگر تمام رقبا با چک دادن نشان دهند دستشان ضعیف است، دیلر می‌تواند با شرط بستن، پات را برنده شود. اگر رقبا با افزایش شرط نشان دهند که دست قدرتمندی دارند، دیلر می‌تواند فولد کند تا مقدار کمتری ببازد.

استراتژی بازی بسته به موقعیت روی میز با تعداد بازیکنان بیشتر عوض می‌شود. در یک میز 9 نفره، میز به سه جایگاه تقسیم می‌شود: اولیه، میانی و آخری.

جایگاه‌های اولیه

بازیکنانی که در جایگاه بلایند هستند (بیگ بلایند و اسمال بلایند) و همین‌طور دو بازیکنی که در سمت چپ بلایند بزرگ هستند، جایگاه اولیه محسوب می‌شوند.

اولین بازیکن سمت چپ، بیگ بلایند با نام  زیر تیغ یا (UTG) شناخته می‌شود، چون این بازیکن اولین نفری است که باید قبل از فلاپ بازی کند. بازیکن سمت چپ او هم در جایگاه اول قرار دارد که UTG+1 نامیده می‌شود.

بازیکنانی که در جایگاه اول هستند باید دست خیلی خوبی داشته باشند تا وارد صندوق شوند، آن‌ها مجبورند قبل از اینکه از دست بازیکنان دیگر اطلاعی داشته باشند، بازی کنند.

جایگاه‌های میانی

جایگاه‌های میانی یا MP، به موقعیت بازیکنانی گفته می‌شود که بین UTG+1 و اولین نفر سمت راست دیلر قرار گرفته‌اند. بازیکنانی که در جایگاه میانی هستند، از بازیکنان جایگاه اول ریسک کمتری در بازی دارند، چون بازیکنان کمتری بعد از آن‌ها عمل می‌کنند.

با این حال اگر از این جایگاه وارد پات شوید، ریسک کرده‌اید چون که بازیکنان جایگاه‌های آخری، نسبت به شما موقعیت بهتری خواهند داشت.

جایگاه‌های آخر

جایگاه آخر قوی‌ترین و بهترین موقعیت ممکن است. جایگاه اول سمت راست دیلر با عنوان کات‌آف شناخته می‌شود و در این حالت به دیلر اصطلاحا «روی دکمه» می‌گویند. این‌ دو بهترین جایگاه‌های موجود دور میز پوکر هستند چون می‌توانید بفهمید دست بازیکنان دیگر قوی یا ضعیف است و بیشترین اطلاعات را در هر دور شرط بندی جمع‌آوری کنید.

جمع‌بندی

موقعیت‌ها دور میز پوکر بسیار مهم هستند چون اگر شما جزو نفرات آخری باشید که بازی می‌کنید، اطلاعات خیلی مهمی را به دست می‌آورید. اگر چند نفر قبل از شما بازی کرده باشند، بر اساس اینکه هر بازیکن چقدر شرط بسته یا شرط را افزایش داده، می‌توانید بفهمید برای بالا بردن شرط چقدر دستتان باید قوی باشد و یا برعکس اگر بازیکنان قبل از شما فولد کرده باشند می‌توانید با هر کارتی که در دست دارید، شرط را افزایش دهید.

بهتر است وقتی در آخرین جایگاه هستید دست‌های بیشتری را بازی کنید و وقتی در جایگاه اول هستید با فولد کردن دست‌های ضعیف ریسکتان را کاهش دهید.

خیلی مهم است که شما نسبت قوی بودن دست‌های پوکر بفهمید. برای درک بهتر این موضوع، درس بعدی یعنی «دست شروع‌کننده» را بخوانید.

]]> https://pokerwayschool.com/%d9%85%d9%88%d9%82%d8%b9%db%8c%d8%aa%e2%80%8c%d9%87%d8%a7-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d9%85%db%8c%d8%b2-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1/feed/ 0