استراتژی بازی پوکر در مرحله ریور

شرط‌های خود برای کسب ارزش را افزایش دهید

معمولا افراد در مورد شرط بستن برای کسب ارزش در مرحله ریور ترس و تردید دارند. منظور من دستهای هیولا و خیلی قدرتمند نیست. منظورم دستهایی مثل جفت بالا (تاپ پر) است. اجازه بدهید مثالی بزنم: شما از پوزیشن میانی با شاه و بی بی همخال (KQs) رِیز می‌کنید و بازیکن دیلر، اسمال بلایند، و بیگ بلایند شما را کال می‌کنند. فلاپ K-7-2 می‌آید که دو کارت آن دل است و بازی به شما چک داده می‌شود. شما تصمیم می‌گیرید شرط ادامه ببندید و فقط بازیکن دیلر شما را کال می‌کند. در مرحله ترن یک کارت 4 غیر همخال می‌آید. شما مجددا شرط می‌بندید و حریفتان کال می‌کند. در مرحله ریور هم یک 8 غیر همخال می‌آید. دوباره شرط ببندید! من حیرت می‌کنم از تعداد دفعاتی که می‌بینم بازیکنی در این موقعیت چک می‌دهد و نمی‌تواند ارزش بیشتری از دستهایی مثل KT، A7، 55، و این قبیل کسب کنند. به احتمال خیلی زیاد ما دست برنده را داریم مگر اینکه آنها دقیقا K8s داشته باشند.

حریف ما به راحتی ممکن بود با آس و شاه ما را پبش از فلاپ ری رِیز کند. اگر در فلاپ ست شده بود، تقریبا قطعا پیش از این شما را رِیز می‌کرد، یا در فلاپ این کار را به دلیل چند نفره بودن پات می‌کرد یا در مرحله ترن قبل از اینکه احتمالا یک کارت ترسناک در مرحله ریور بیاید که رنگ را کامل کند یا چهارمین کارت استریت را به همراه داشته باشد. چک دادن در مرحله ریور برای القای بلوف از پای رنگ‌های از دست رفته خیلی کمتر از بستن شرط برای کسب ارزش از دستهای ضعیف تر برای ما ارزش به همراه دارد. دستهای ساخته شده بیشتری نسبت به قرعه‌های از دست رفته در طیف دستهای حریف وجود دارد و در ضمن اکثر بازیکنها در چنین موقعیتی در مرحله ریور بلوف نمی‌زنند. مسلما دستی مثل شاه و ده (KT) از این که بدون هزینه بیشتر به نمایش کارتها (شوداون) برسد، خوشحال است … پس چرا باید او را از پرداخت این هزینه معاف کنیم؟

بیایید یک گام جلوتر برداریم و کارت مرحله ریور را با 8 دل عوض کنیم، که پای رنگ احتمالی را کامل می‌کند. اغلب بازیکنها به سادگی در این وضعیت چک می‌دهند و شرط حریف را کال می‌کنند. مشکل اینجاست که بسیاری از حریفان به سادگی پشت سر ما چک می‌دهند و دست ساخته شده ی ضعیف تر خود را به نمایش کارتها می‌رسانند، و فقط زمانی شرط می‌بندند که واقعا دست رنگ را دارند. اگر به این وضعیت برسیم بستن شرط برای کسب ارزش در کل می‌تواند به نفع ما باشد.

اندازه شرط‌های مرحله ریور را با هدفی که دارید تنظیم کنید

در رابطه و ادامه مورد قبلی ما باید همچنین تنظیم اندازه شرط مناسبی برای کسب ارزش در مرحله ریور داشته باشیم. در نظر بگیرید که چه نوع دستهایی را در طیف دستهای حریف تان برای کسب ارزش هدف قرار داده اید و اندازه شرط خود را بر اساس آن تنظیم کنید. اگر ما با دست ناتس پوکر (بهترین دست ممکن با توجه به کارتهای روی میز) شرط می‌بندیم و فکر می‌کنیم حریفمان هم دست خیلی قدرتمندی دارد، بستن شرط بزرگی به اندازه پات یا حتی بزرگتر از پات گزینه مناسبی است. فولد کردن دستهای قوی سخت است، درنتیجه حریفان مایل با آن دستها مایل به پرداخت شرطهای بزرگ هستند.

برعکس، فرض کنید شما می‌خواهید خیلی لب مرزی با دست AJ در چیدمان کارتها J76K6 اقدام به کسب ارزش کنید. ما دستهایی مثل Jx، 7x، 88 و از این قبیل را مورد هدف قرار می‌دهیم. کال کردن یک شرط بزرگ با جفت دوم یا سوم روی میز سخت است، ولی فولد کردن آنها هم در مقابل یک شرط کوچک دشوار است. شما می‌توانید با ارائه یک قیمت ارزان برای کال کردن کاری کنید که توانایی رد کردن آن را نداشته باشند و شرط بزرگی نبندید که قدرت دست آنها ارزش کال کردن نداشته باشد.

در مقابل رِیز های مرحله ریور فولد کنید

بدیهی است که منظور فولد دستهای ناتس یا خیلی قدرتمند نیست. و یک جفت، حتی قوی ترین جفت هم دست ناتس نیست. اجازه دهید مثال بالا را که دست KQs داشتیم مجددا بررسی کنیم. فرض کنید در ریور 8 بیاید و احتمال رنگ را ایجاد کند. می‌توانیم انتظار داشته باشیم شرطمان توسط تعدادی از شاه‌های ضعیف تر در طیف آنها کال شود، ولی اگر رِیز کنند چه؟ آیا بلوف می‌زنند که وانمود به داشتن دست رنگ کنند؟ شاید… ولی خیلی کمتر از چیزی که فکر می‌کنید.

بعضی از بازیکنان اصلا رِیز کردن در مرحله ریور را در سابقه خود ندارند و اگر در ریور رِیز کنند با سادگی مشخص می‌شود که دست برتر را دارند. حالا این “دست برتر” در ذهن بازیکن دیگر ممکن است چیز دیگری باشد ولی همیشه بهتر از یک جفت است. گاهی ممکن است شما با فولد کردن در مقابل رِیز های ریور بلوف بخورید، ولی همچنان در بلند مدت پول بیشتری را حفظ می‌کنید … ولی پولی که باخته شده باشد به همان خوبی پولی است که برده شده باشد.

بازی خود در مرحله ریور را با توجه به حریفتان تنظیم کنید

تا اینجا به موقعیت‌هایی اشاره کردیم که به خواندن دست حریف ارتباطی ندارد. اگر با بازی حریفی آشنایی داشته باشید، مثلا این که چطور بازیکنی است، می‌توانید و باید بازی خود را بر اساس طوری که حریف را می‌خوانید تنظیم کنید تا باز هم به سود بیشتری برسید. اگر حریف شما سمج و کالینگ استیشن است، یا کسی است که دوست ندارد بلوف بخورد، می‌توانید با طیف وسیعتری از دستهای متوسط و رو به بالا برای کسب ارزش شرط ببندید، و با دست‌هایی که بازیکنان خوب دیگر چک می‌دهند هم تا حدی کسب ارزش کنید. اگر حریفتان از انواع سفت، محتاط، یا ترسو است نمی‌توانید با دست‌های لب مرزی بیشتری برای کسب ارزش شرط ببندید زیرا آنها به حد کافی با دستهای بدتر کال نمی‌کنند…. ولی می‌توانیم بلوف‌های بیشتری بزنیم چرا که این نوع بازیکن‌ها با تناوب بالایی در مقابل شرطهای ریور فولد می‌کنند.

بسیاری از بازیکنان سود بالقوه زیادی را در مرحله ریور با شرط نبستن با تناوب کافی از دست می‌دهند. خیلی از بازیکن‌ها با دستهای متوسط شرطها را در ریور پرداخت می‌کنند و بیشتر از چیزی که باید ببازند می‌بازند. برای خیلی از بازیکن‌ها هر دوی این موارد تا حدی صادق است. پول زیادی در مرحله ریور برده یا باخته می‌شود که دلیل آن کال کردن بیش از حد شرط‌های حریف، عدم استخراج ارزش بیشتر از دست حریف، یا از دست دادن فرصت‌های خیلی خوب برای بلوف زدن به دلیل عدم درک صحیح از شرایط یا نداشتن قدرت کافی برای شلیک نهایی است. اگر روی این جنبه‌های از بازی پوکر خود تمرکز کنید، می‌توانید شاید ارتقای نتایجتان باشید.

]]> https://pokerwayschool.com/%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%ad%d9%84%d9%87-%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b1/feed/ 0 https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%a8%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%ad%d8%b0%d9%81-%da%a9%d9%86%db%8c%d8%af/ https://pokerwayschool.com/%d8%a7%d8%a8%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%be%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%ad%d8%b0%d9%81-%da%a9%d9%86%db%8c%d8%af/#respond Mon, 14 Jan 2019 15:19:39 +0000 https://pokerwaymag.com/school/?p=4846

آیا فکر می‌کنید یک « ابر سیاه بازی پوکر » همیشه بالای سرتان است؟ و منفی نگری نتایج بازی پوکر تان را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟ در نگاه خود تجدید نظر کنید.

با شروع سال 2019 بسیاری از مردم اهداف و چشم اندازهای خود را برای سال جدید تعیین کرده اند. برخی از آنها می‌خواهند وزن خود را کاهش دهند یا بیشتر ورزش کنند. برخی می‌خواهند عادت های بدی مثل سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل را ترک کنند. برخی هم ممکن است بخواهند روی روابط شخصی خود تمرکز کنند.

اهداف اصلی تعیین شده‌ی بسیاری از پوکر بازان هم ارتقا و بهبود بازی پوکر و رسیدن به نتایج بهتر نسبت به سال قبل است. ولی برای بهتر شدن بازی پوکر من اول از همه از بسیاری از پوکر بازان می‌خواهم “ابر سیاه پوکر” که عمیقا اعتقاد دارند بالای سرشان چمبره زده است را از بین ببرند.

تجربه به من نشان داده است که بسیاری از افراد شکست‌ها (و گاهی موفقیت‌هایشان) را به صورت مبالغه آمیز برای خود و دیگران مطرح می‌کنند. اغلب این نقطه ضعف باعث عقب ماندن بسیاری از پوکر بازان و نرسیدن شان به اهداف پوکر خود می‌شود. اخیرا من همین موضوع را با بسیاری از از افراد در یکی از سمینارهای پوکر خود به بحث گذاشتم. اجازه بدهید موضوع بحث خود را با شما هم مطرح کنم.

نگاه بدبینانه برخی از پوکر بازان به بازی پوکر

بسیاری از پوکر بازان که تا حدی تجربه در بازی پوکر کسب کرده‌اند با نگاه خیلی بدبینانه‌ای وارد یک تورنومنت پوکر می‌شوند. این پوکر باز ها اساسا خودشان را برای ” بد بیت اجتناب ناپذیر ” آماده می‌کنند و از قبل فرض خود را بر بدترین حالت می‌گذارند. دو عبارتی که این پوکر بازان آماتور دائم بیان می‌کنند این است که ” من همه موقعیت های 50-50 را می‌بازم!” و “پاکت آس من همیشه می‌بازد!”

من با آنها همدردی می‌کنم ولی این اظهارات از لحاظ آماری صحیح نیستند؛ به همین سادگی. درست است که پوکر یک بازی استراتژی، مهارت، انظباط و تعهد، و روانشناسی است؛ ولی ریاضیات هم یک جزو بسیار مهم بازی پوکر است. فارغ از این که یک پوکر باز چقدر خوب یا بد بازی کند، ریاضی پوکر به نفع یا ضرر او عمل نمی‌کند. دو کارت بالا در مقابل یک جفت پایین همیشه یک موقعیت نزدیک به هم (شیر یا خط یا تقریبا 50-50)  است. پاکت آس هم در حالت هدزآپ حدود 80% مواقع برنده می‌شود.

ولی پوکر بازان آماتور بدبین واقعا عقیده ندارند که این حالت برای آنها هم وجود دارد و متقاعد شده اند که یک ابر سیاه پوکر بالای سرشان چمبره زده است. مسئله مجود این است که این پوکر باز ها فقط لحظات تاسف آمیز را به خاطر می‌سپارند، نه موفقیت‌ها و زمان هایی که شانس با آنها یار بوده است. در عوض همان داستان های ویرانگر را برای دوستانشان تعریف می‌کنند و سعی بر ایجاد همدردی آنها و ادامه دادن ذهنیت غم انگیز خود دارند.

یادم می‌آید وقتی خودم به صورت جدی در سال 2003 شروع به بازی پوکر آنلاین کردم، ذهنیت مشابهی داشتم و همیشه فکر می‌کردم که در موقعیت‌های نزدیک به هم هیچ وقت برنده نیستم. ولی با توجه به اینکه فردی با پایه های قوی ریاضی و علمی بودم، تصمیم گرفتم که نتایج خودم را برای یک ماه تمام ردیابی و ثبت کنم. بعد از هر موقعیت 50-50 در طول این سی روز نتیجه را در دفترچه ام می‌نوشتم. بعد آن جدولی از تمام بردها و باختهایم درست کردم و نا گفته پیداست که نسبت برد-باختم نزدیک همان 50-50 بود (در واقع به یاد دارم که شاید تا حد خیلی کمی هم شانس با من یار بود)

یکی از دلایلی که پوکر باز ها این برد ها را به یاد نمی‌آورند این است که دچار روزمرگی هستند. مثلا شما پیش از فلاپ با دست آس و شاه رِیز می‌کنید، کال می‌شوید، یک شرط ادامه (C-bet) در فلاپ می‌بندید و حریفتان فولد می‌کند. این دست خیلی خسته کننده به نظر می‌رسد. ولی من آن را یک برد به حساب می‌آورم. (مطمئنا حریف می‌توانسته غیر از جفت های پایین دست های پوکر دیگری هم داشته باشد، ولی این آمار در بلند مدت حالت میانگین پیدا می‌کند). عامل اساسی این است که برخی از بردها خسته کننده هستند. بسیاری از بدبین‌ها فقط روی باخت‌ها تمرکز می‌کنند، چون این دست های فراموش نشدنی باعث ایجاد درام و دل درد می‌شوند.

اگر خودتان را جزو این گروه می‌دانید، شما را به این چالش دعوت می‌کنم که وجود ابر بدشانسی پوکر خود را ثابت کنید. در دنیای تکنولوژی امروز همه دستهایی که در طول یک ماه بازی می‌کنید را علامت گذاری کنید یا به صورت قدیمی آنها را در دفترچه ای یادداشت کنید. اگر زیاد بازی نمی‌کنید مطمئن شوید که جامعه آماری تان حداقل 25 تورنومنت پوکر را شامل می‌شود.

برخی افراد خیلی وسواسی هم هستند که باور دارند پاکت آس آنها همیشه می‌بازد. به همین دلیل آنها رِیز خیلی بزرگی انجام می‌دهند تا مانع هرگونه رقابت برای ورود به پات شوند و این کار باعث می‌شود که به جای باختن، یک پات کوچک ببرند. با این کار ممکن است پاکت آس شان نبازد ولی به دلیل بدبینی شان فرصت به دست آوردن ژتونهای ارزشمند بیشتری را از دست می‌دهند. (البته ایجاد توازن هم مهم است، مثلا به هیچ وجه نباید سعی کنید با لیمپ کردن مثل بقیه شانس ورود همه را به بازی ایجاد کنید و عمدا باعث باختن پاکت آس خود شوید.)

مجددا شما را به این چالش دعوت می‌کنم که نتایج خود را هر بار که دست پاکت آس دریافت کردید، یادداشت کنید. به یاد داشته باشید که شما هر 221 دست یک بار پاکت آس دریافت می‌کنید و بهتر است نمونه آماری بزرگتری مثل 50 تورنومنت را  تحلیل کنید.

به یاد داشته باشید همانطور که پیشتر هم گفتیم باید همه نتایج را ثبت کنید فارغ از این که چه قدر خسته کننده به نظر بیایند. مثلا یک حریف رِیز می‌کند و شما ری-رِیز می‌کنید و او فولد می‌کند؛ باید این دست را در ستون برد ها ثبت کنید، هرچند خیلی هیجان انگیز و به یادماندنی نباشد.

در دهه اخیر من زمان زیادی را صرف متقاعد کردن این پوکر بازان بدبین کرده ام که بازی پوکر به هیچ وجه همیشه تیره و غم انگیز نیست. باور کنید. با ثبت نتایج دقیق به صورت خوشایندی از نتایجی که بر اساس داده های واقعی به دست آمده شگفت زده می‌شوید و در واقع متوجه می‌شوید که اوضاع به آن بدی هم که فکر می‌کردید نیست.

امیدوارم این تحلیل باعث شود بتوانید ارزش بیشتری را از پاکت آس استخراج کنید و/یا در موقعیت های 50-50 بیشت از حد دچار استرس نشوید. و چه کسی می‌داند ممکنت است بتوانید بارقه‌ی امیدی در این نتایج پیدا کنید.

در این سری مقاله‌ها به چهار توجیه بد که پوکر بازان آماتور در مورد بازی و دست های پوکر بیان می‌کنند اشاره می‌کنیم.

توجیه پوکر باز های آماتور – “فکر کردم آس و شاه دارد”

آماتور‌ها این مورد را به صورت مداوم می‌گویند، و این توجیه تقریبا همیشه به طور کامل اشتباه است.

مشکل این قضیه، خود آس و شاه نیست. می‌توانید آن را با هر دست دیگری جایگزین کنید، و این توجیه به همان اندازه بد باشد.

آماتور‌ها به ساده سازی بیش از حد بازی گرایش دارند، و یکی از مهمترین طریقه‌های انجام این کار، همین توجیه اول است. وقتی دست خوانی می‌کنند، فقط روی یک دست محتمل تمرکز می‌کنند و بقیه احتمالات را حذف می‌کنند. سپس بازیی که در مقابل آن یک دست با عقل جور در بیاید را انجام می‌دهند.

مشکل این کار این است که تقریبا همیشه غیر ممکن است که طیف دست حریف را به فقط یک دست محدود کنیم و به طور مداوم قضاوت درستی کرده باشیم.

پوکر باز های حرفه ای احتمالا می‌گویند، “طیف دستهای ضعیفی را به او اختصاص دادم”. این گزاره اذعان می‌کند که حریف می‌تواند چندین دست متفاوت داشته باشد.

توجیه دوم:  “من فولد کردم / فقط کال کردم تا واریانس پوکر را کاهش دهم”

توجیه سوم: “رِیز کردم تا در همین جا پات را ببرم”

توجیه چهارم : “دفعه بعد هر دستی داشته باشم حریفم را کال می‌کنم چون مطمئنم همیشه بلوف است”